Een prachtig eerbetoon
‘Bespaar ons die strijdkreet van de schoolfrik, dat afgezaagde “Geen woord te veel”. Een adagium dat je blijkbaar ook nog eens hoort uit te spreken alsof je juist een nachtemmer azijn hebt leeggedronken.’ Tom Lanoye maakt zijn positie in het literaire landschap duidelijk met deze stelling in de vorige jaar uitgekomen autobiografische vertelling Sprakeloos. In een handleiding, daarin moet geen woord teveel staan, vindt hij en hij vervolgt met de programmatische zinnen: ‘Maar als het gaat over letteren die niet in de eerste plaats naar schoonheid haken, maar naar waarachtigheid, zelfs al moeten ze daarvoor uit hun voegen barsten en knarsen en botsen en krijsen? Kom dan om de liefde Gods niet elke keer en bij ieder thema aankakken met dat vervloekte “Minder is meer”, dat bij enkele grootmeesters, ik geef het grif toe, briljante boeken heeft opgeleverd, tijdloze teksten, nederigmakende chefs-d’oeuvre, maar dat daarbuiten voornamelijk wordt misbruikt door onmachtigen en ongetalenteerden om hun gebrekkige greep te verhullen op zowel hun materiaal als hun materieel.’ lees verder ›
Als boekverkoper kan je in rare situaties terechtkomen. Neem nu het probleem dat mij al enkele weken bezig houdt en mij aanzette tot het plaatsen van deze oproep op onze website: ‘Pakkenvullers gevraagd’. Wat is namelijk het geval: van de mensen van BoekenTheater krijgen we een prachtig Dolfje Weerwolfjepak te leen om in te zetten tijdens de derde Letterenloop. Zo’n pak doet wonderen. Kinderen blijken meer dan ooit gemotiveerd om mee te gaan doen aan de sponsorloop, die elke eerste zondag van juni door Haarlem en Bloemendaal voert.
Ons plan was eenvoudig. We vragen Paul van Loon om de Familyrun, die vooraf gaat aan de 5 en 10 km loop, te openen. Hij is ongekend populair bij kinderen; ze verslinden zijn boeken. Ook ouders houden van hem, want hij zorgt ervoor dat het kroost blijft lezen.
lees verder ›
Al maanden twijfel ik of ik zal gaan e-lezen. Van huis uit ben ik een echte Alfa, een mens van de letters en de taal, en ik hou van de geur van boeken. En tóch, techniek heeft op mij een enorme aantrekkingskracht. Misschien omdat het voor mij omgeven is met mysterie, en sinds mijn jeugdverslaving aan De vijf detectives (en hun hond) weet ik dat ik dol ben op mysteries.
Goed. E-lezen dus.
Vriend P. heeft sinds een tijdje een e-lezer, en is daar behoorlijk enthousiast over. Zeker, het heeft voor- maar ook nadelen. Zo kun je minder lekker bladeren, het ruikt niet als een heus boek en veel e-lezers geven afbeeldingen niet weer. Je moet ook even wennen aan het gebruik. Net als bij een ‘echt’ boek kun je je e-lezer gewoon aan laten staan (lees als: je boek open laten liggen), geheel tegen je gevoel in verbruik je dan geen stroom. En je slaat een bladzijde niet om, maar die moet je laden. lees verder ›
Toen het ging kraken in de structuren
Bij de renovatie van de wierde van Wierum
Wij openden die ochtend onze ogen, gaapten, wreven
zon tussen onze zorgvuldige woorden: dit is bij uitstek
de plaats waar onze verbeelding tot een vorm kan uitrijpen
zover we kijken maakt niets het landschap eenzaam
de verte is overal even ver
wij zijn de eersten
zo praatten ze en begonnen dat voorjaar met zoden en mest
begonnen dat voorjaar met vruchtbare vrouwen
waaruit roze kinderen stroomden, het spelen
met snorrebotjes, hellebaardjes, bikkels
hopsasa, speelman laten we dansen!
en het bloeide en zomerde in hooi, op vruchtbare kwelders
fragmenten van berk, de bast van de stam lees verder ›
Inconsistent maar levendig
De leden van de Bloomsbury Groep hebben bijna mythische proporties aangenomen. Het getuigt van durf om dan een boek voor jongeren te schrijven, waarin Virginia Woolf, T.S. Eliot en Lady Ottoline Morrell figureren alsof het de normaalste zaak van de wereld is. lees verder ›
Van 29 mei tot 31 oktober is Antwerpen de Elsschotstad bij uitstek. In de plaats waar hij geboren en getogen is wordt op velerlei wijze aandacht geschonken aan de schrijver en dichter die in de Scheldestad geboren werd. Rondwandelingen, optredens van schrijvers en dichters, tentoonstellingen, films en concerten. Wie in Antwerpen is de komende maanden ontkomt niet aan Willem Elsschot. lees verder ›
Man op de eerste stoel bij de uitgang. De man is dichter, hij moet straks het podium op. Dat staat vermeld bij de foto. Een verschrompelde oude man met baseballpet. Kan van alles zijn.
Het is nu eens een dichter: Ray Webber. En hij moet zo voordragen. De schaduw van zijn voorganger valt imposant op de hoogst beklemmende schrootjeswand. Maar liefst twee keer het symbool van het vluchtende mannetje: boven de deur en ook nog eens op de deur. Verder wordt duidelijk aangegeven waar de wc’s te vinden zijn. Maar de dichter moet zo het podium op. Dan is hij de schaduw.
Als ze kotsen dan zie je de kots
Ze kotsen, pissen, spugen; de mannen van de familie Strobbe. De puber Gunther woont met zijn vader en drie ooms in bij zijn oma in Reetveerdegem. Echt opgevoed wordt er niet in huis, de mannen zijn vooral goed in het drinken van bier en het ontlopen van arbeid. De hoogtepunten in hun leven zijn de wedstrijden naaktfietsen, een wedstrijd in bier drinken en de wedstrijd der wedstrijden: de Tour de France, maar dan in drank. lees verder ›
