Reportage | Tzum literaire weblog

Reportage: Tentoonstelling over Clara Asscher-Pinkhof

zondag 6 mei 2012 | Coen Peppelenbos | 1 reactie

Haar beroemdste boek is getiteld Danseres zonder benen, een wat gruwelijke metafoor voor haar leven. Over dat leven van schrijfster Clara Asscher-Pinkhof (1896-1984) is nu een mooie tentoonstelling ingericht in de synagoge in Groningen. Het enige smetje op het geheel is de titel van de tentoonstelling: ‘Sofia’s wereld’ (een verwijzing naar Sophie’s choice of De wereld van Sofie?). Bij de naam van haar dochter zal niemand denken aan haar moeder Clara Asscher-Pinkhof. Ook op de begeleidende folder zie je de naam van de schrijfster niet op de voorpagina.

In 1919 komt Clara Asscher Pinkhof naar Groningen, samen met haar man die opperrabijn is geworden. Ze gaan wonen aan de Oude Kijk in ‘t Jatstraat 8. Asscher Pinkhof schrijft liedjes en kinderboeken. Als haar man in 1926 overlijdt moet zij in haar eentje voor haar zes kinderen zorgen. Dat lukt door te schrijven, lesgeven en lezingen te houden. In de oorlog keert ze terug naar haar geboortestad Amsterdam. Haar dochter Roza zit inmiddels in Palestina en dat is, gezien de verschrikkingen die komen in de oorlog, een geluk. lees verder ›

Reportage: Louis Paul Boon-tentoonstelling Villa Isengrimus

woensdag 2 mei 2012 | Doeke Sijens | 0 reacties

Een bezoek aan Villa Isengrimus

Het is dit jaar honderd jaar geleden dat Louis Paul Boon werd geboren. Ter gelegenheid van dit jubileum is in het Letterenhuis in Antwerpen een tentoonstelling over de schrijver ingericht. Het is een onderdeel van de veel meer omvattende manifestatie Boon2012! Om de expositie te kunnen zien moet je naar de eerste verdieping van het Letterenhuis, dat gehuisvest is in een nogal statig en een beetje stoffig gebouw. Als je de trap oploopt komen je al flarden muziek tegemoet als voorbode van een vrolijk ouderwetse expositie. De tentoonstelling is chronologisch opgezet, waarvan het eerste deel het meest interessant is. Je ziet foto’s van de buurt waar Boon opgroeide en je kunt een geluidsopname beluisteren waarop hij zelf vertelt over zijn jeugd in Aalst. In een mini-bioscoop, waar je overigens niet echt lekker kunt zitten, zie je een mooie documentaire over de invloeden die de schrijver onderging in Brussel toen hij daar studeerde. Aan de hand van filmopnamen van het armoedige stadsleven wordt zijn afkeer van de vooruitgang geïllustreerd, die hij als eerste in De voorstad groeit verwoordde. Lopend langs grote tekstpanelen en zorgvuldig ingedeelde vitrines ontrolt zich voor je ogen de literaire carrière van Boon. lees verder ›

Reportage: Libris Inspiratiedag 2012

dinsdag 3 april 2012 | Bart Temme | 0 reacties

Dat de boekhandel overeind wordt gehouden door vrouwen van middelbare leeftijd, bleek weer eens tijdens de Libris Inspiratiedag 2012. Zo’n tweehonderd vrouwen en een enkele verdwaalde man kwamen naar Hoevelaken om zich door schrijvers en nieuwe boeken te laten aanmoedigen.

De dag werd gepresenteerd door Mieke van der Weij, één van de presentatoren van de TROS Nieuwsshow en aanvoerster van Miekes leesclub. Ook interviewde ze enkele schrijvers op het hoofdpodium. Tegen Robert Vuijsje: ‘Is het boek autobiografisch?’ Tegen Esther Verhoef: ‘Goh, vertel eens, hoe doe je dat toch? Het schrijverschap combineren met het opvoeden van je kinderen.’ En even later: ‘Je bent met dit boek toch wel een heel andere richting opgegaan. Je schreef eerst thrillers, maar dit is meer een roman, tóch?’ lees verder ›

Reportage: Voorpremière verhalenbundel Daniël Dee

zondag 29 januari 2012 | Coen Peppelenbos | 0 reacties

Komende vrijdag, 3 februari, wordt de verhalenbundel Vrouwen en ik eerst gelanceerd in boekhandel Van Gennep te Rotterdam (om half zes), maar vandaag al vond de voorpremière plaats op de burelen van uitgeverij Passage in Groningen. Dik twintig man waren afgekomen op deze middag. Karel ten Haaf ondervroeg Tzum-medewerker Daniël Dee over zijn overgang van poëzie naar proza en constateerde en passant dat de prozagedichten in zijn vorige bundel al de eerste aanzetten tot verhalen vormden. Volgens Dee is die overstap geleidelijk gegaan: Vrouwen en ik eerst is het resultaat van werk van de afgelopen jaren. lees verder ›

Reportage: Een hommage aan Hella S. Haasse en de uitreiking van de prijzen van de Jan Campert-Stichting

maandag 23 januari 2012 | Roos Custers | 0 reacties

Een gemotoriseerde engel en een mannelijke muze

De grand old lady van de Nederlandse literatuur wilde ze liever niet genoemd worden, te veel poeha, daar hield ze niet van. Hella Haasse, de schrijfster van een groot en hogelijk gewaardeerd oeuvre vond ‘een bejaard meisje’ een treffender omschrijving voor wie ze was. Gisteren werd in de Koninklijke Schouwburg van Den Haag een eerbetoon gehouden voor de op 29 september 2011 overleden schrijfster. De middag bestond uit twee delen: na de Hommage aan Hella, en een korte pauze, werden de prijzen van de Jan Campert-Stichting uitgereikt.

Omdat de uitvaart van Haasse plaats had gevonden in zeer besloten kring en de familie nadien toch wat overdonderd was door de stroom aan reacties van vrienden en bekenden van de schrijfster, werd in samenwerking met uitgeverij Querido en het festival Writers Unlimited besloten tot een herdenkingsprogramma. Verschillende literaire vrienden gaven acte de présence tijdens een uiterst gevarieerde bijeenkomst die aan elkaar werd gepraat door Pieter Steinz. Rudi Wester en Margot Dijkgraaf verhaalden over Haasse en haar werk in het buitenland; met name in Frankrijk was ze zeer geliefd hoewel haar naam, op z’n Frans uitgesproken, klinkt als hélas! Elsbeth Etty hield een warm pleidooi een film over Haasses leven te maken, redactrice Patricia de Groot vertelde over haar bezoekjes aan Hella ‘neem alsjeblieft nog zo’n kroketje mee’ en Willem Nijholt las, op de rand van een ereloge gezeten, passages voor uit De scharlaken stad en Het woud der verwachting. Jammer genoeg vond de laatste het nodig ook nog een brief uit zijn onlangs gepubliceerde correspondentie met Haasse voor te dragen: lieve Hella, nu ga ik slapen, welterusten hoor, lieve Hella en dat gelardeerd met wat jeugdherinneringen. Gustaaf Peek, Kees ’t Hart en M. Februari gingen wat inhoudelijker op Haasses werk in. Overigens deelde zij het publiek ook mee dat ze enkel en alleen bij Querido was gedebuteerd omdat de door haar zo bewonderde Haasse daar haar boeken liet verschijnen.
lees verder ›

Reportage: Menno Wigman presenteert Mijn naam is Legioen

vrijdag 20 januari 2012 | Nick ter Wal | 2 reacties

Reportage: Menno Wigman presenteert <i>Mijn naam is Legioen</i>

Hij lag al anderhalve week in de boekhandels, werd alom met lof onthaald, maar gistermiddag werd de nieuwe dichtbundel van Menno Wigman officieel gepresenteerd. In het souterrain van het grachtenpand van uitgeverij Prometheus hadden zo’n zestig vrienden, familieleden en collega’s van de dichter zich verzameld. Veel bekende gezichten, al dan niet uit het fonds van Prometheus: Pieter Boskma, Tsead Bruinja, Joris van Casteren, Maarten Doorman, Bart FM Droog, Neeltje Maria Min, Thomas Rosenboom, Rob Schouten, Mustafa Stitou, Willem Thies. Schrijversfotograaf Klaas Koppe was er ook.

Uitgever Mai Spijkers hield een kort welkomstwoord, waarin hij trots verklapte dat Mijn naam is Legioen al aan een tweede druk toe is. Daarna vertelde Tommy Wieringa, scherp en geestig als altijd, dat hij zijn huidige vrouw veroverd heeft met een vers van Wigman. Hij roemde hun vriendschap en rekende de aanwezigen voor dat Wigman sinds zijn laatste dichtbundel De wereld bij avond (2006) zo’n anderhalf woord per dag heeft geschreven. Wieringa koestert de bibliofiele uitgaafjes, op ‘Japans behangselpapier gedrukt’, die hij altijd van zijn vriend krijgt. Tot slot las de bejubelde dichter zelf drie verzen voor: ‘Glazenwasser ziet schilderijen’, ‘Egmond aan Zee’ en ‘Promesse de bonheur’. Daarna bleef het nog lang onrustig aan de Herengracht.

Reportage: Een Vlaamse verovering en een essay met scheten

donderdag 12 januari 2012 | Coen Peppelenbos | 0 reacties

Als er iets opviel aan de presentatie van het Boekenweekgeschenk en het Boekenweekessay tijdens Vers voor de Pers, dan was het wel dat Vlamingen hoffelijker, welbespraakter en humoristischer zijn. Zo zwaaide oud-politicus Mark Eyskens zijn landgenoot Lanoye veel lof toe, hij kon diens werk zelfs citeren, en hij sprak de onvergetelijke woorden dat ‘Lanoye een van de belangrijkste levende schrijvers van Vlaanderen was en dat hij ook dood een van de belangrijkste schrijvers zal blijven. Want daar doen we het tenslotte voor.’
Het Boekenweekgeschenk Heldere hemel zal verschijnen in een oplage van 894.000: 833.000 in Nederland en 61.000 in Vlaanderen. Volgens Geert Joris van Boek.be (de Vlaamse CPNB) is dat in vergelijking geringe aantal te wijten aan de relatieve onbekendheid van het fenomeen Boekenweekgeschenk in Vlaanderen. Daarnaast geeft men in Vlaanderen wel vaker boeken weg, dus boekhandelaren kijken nog een beetje de kat uit de boom. Met 833.000 Nederlandse exemplaren is ook een forse daling ingezet van de oplage in Nederland. De oplage van Kader Abdolah was voor het eerst sinds jaren minder dan het jaar daarvoor, de slechte ontvangst van De kraai en de hoge stapel niet meegenomen Boekenweekgeschenken van vorig jaar heeft de boekhandel blijkbaar enigszins schuw gemaakt.
Opmerkelijk dit jaar is verder dat de naam van Lanoye ook fonetisch op het omslag staat om te voorkomen dat mensen hem aanspreken als Lanooie.

lees verder ›

Reportage: De schreeuw uit het harnas. Keramisch werk van Lucebert

maandag 28 november 2011 | Bart Temme | 0 reacties

Dat de dichter Lucebert ook schilderde, weten veel mensen. Dat hij zich ook waagde aan het maken van keramiek, is velen niet bekend. Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden toont nu voor het eerst een overzicht van het keramische oeuvre van Lucebert. Afgelopen vrijdag werd de tentoonstelling De schreeuw uit het harnas geopend, onder andere in het bijzijn van de kleinzoon van Lucebert, en Tzum.info werd hiervoor uitgenodigd. Een verslag ter plaatse.

Laat ik het maar meteen zeggen: ik weet niets van keramiek. Niets over voegbaar klei of glazuren. Zo kwam er vrouw van middelbare leeftijd naast me staan, terwijl ik naar een vaas uit 1994 keek (zie onderstaande foto). ‘Prachtig die majolica techniek, hè?’ zei ze. ‘vol van keel de o-koek de ochtendslagen heet / omhullunduw de ahha hoevennans en fijnproevers dixie,’ antwoordde ik. We keken elkaar aan. We begrepen elkaar niet.

Degenen die in deze reportage een diepgaande analyse verwachten over het keramisch werk, komen dus bedrogen uit. U kunt nu de pagina nog wegklikken. Klik! Wel kan ik natuurlijk iets vertellen over de beschilderingen op het keramiek van Lucebert. Ze sluiten aan bij de schilderijen van de dichter. En ze zijn natuurlijk niet los te zien van het werk van CoBrA-kunstenaars als Karel Appel, Corneille en Constant, aan wie Lucebert verwant was. Ongedwongen, kinderlijk, felle kleuren, fantasiewezens. lees verder ›

Volgende pagina »

TZUM nieuwste clip

Andere blogs

Archief