Niet in november 2011, zoals de abonnees beloofd was, maar pas in maart 2012 geeft uitgeverij AFdH de nieuwe A.L. Snijders uit. Het boek zal Verkeersborden en brandnetels gaan heten. De kleine uitgeverij AFdH werkt met een abonnementensysteem. Al eerder dit jaar bleek dat AFdH abonnees liet wachten op de beloofde boeken. Abonnees krijgen luxe edities van boeken toegestuurd. Alleen Voltreffer van Willem Brakman is in het seizoen 2011-2012 verschenen, op 18 december. Naast het boek van Snijders verschijnt voor de abonnees nog een boek: K.H.O.P. Möricke, Vijftig vijftigers.
Het vierde boek is afkomstig van Thierry Abels: Prins, het vieze paard en andere verhalen over mensen die ik ken dat als nieuwjaarsgeschenk uitgegeven wordt. Thierry Abels is het nichtje van Paul Abels. Vorig jaar schreef uitgever Paul Abels zelf het nieuwjaarsgeschenk.
Al eerder berichtten we over de Geheimtip van Lydia Davis in El Pais: graag zou zij de verhalen van A.L. Snijders vertaald zien. Op de site van Aymptote zijn nu de eerste zes vertaalde zkv’s (‘very short stories’) te vinden.
A mouse inside a shoe is not a primal fear, not a trauma, but I do pay attention, all the same. It’s because of the open roofs. I have a house with three tile roofs. They used to be haylofts, they were not timbered, the wind had to be allowed to blow through freely, against the heat and damp. Time and objectives change, I timbered one roof, gas was installed, the electricity went underground, drainage pipes were laid, but the mice stayed.
Lees hier verder.
Wat lezen schrijvers deze zomer voor de lol, in hun vrije tijd? De Spaanse ochtendkrant El País stelde deze vraag eind juli aan 19 internationaal bekende auteurs, waaronder John Banville, Carlos Fuentes en Tahar ben Jelloun. Tussen de aanbevolen vakantielectuur – als de gedoodverfde Borges, de voor de hand liggende Joyce en de makkelijke McEwan – staat een opmerkelijke Geheimtip van de Amerikaanse schrijfster Lydia Davis: A.L. Snijders. Zij antwoordde El País:
Dat is niet eenvoudig te beantwoorden! Deels omdat ik nooit helemaal zeker weet wat ik lees de komende maanden. Maar ik weet wel dat het iets is van het werk (wat in het Vlaams (sic!) zkv wordt genoemd, kort voor ‘Zeer Korte verhalen’ of ‘zeer korte verhalen’) van de Nederlandse schrijver A.L. Snijders. Ik zou er graag iets van vertalen. En dit is mijn lange antwoord op deze zeer korte (‘Zeer Korte’) vraag.
De keuze van Davis is opmerkelijk, maar ook weer niet zo opmerkelijk. Zelf heeft de Amerikaanse zeven bundels korte, tot zeer korte, verhalen geschreven. Soms bestaat een verhaal van Davis uit slechts twee zinnen.
Afgelopen zaterdagavond zat ik aan de buis gekluisterd tijdens de bokspartij om de wereldtitel zwaargewicht tussen Wladimir Klitschko en David Haye. Elders in het land zaten dichter Daniël Dee en de Groninger stadsdichter Stefan Nieuwenhuis aanmoedigingen te schreeuwen naar hun respectieve televisietoestellen. Waarom houden wij van boksen? Of, om het breder te trekken: waarom zijn vechtsporten populair? Gezien het feit dat vechtsporten in alle beschavingen, zowel klassiek als modern, beoefend werden en worden, neem ik aan dat het te maken heeft met instinct, dat het een atavisme is. Eigenlijk is het antwoord dus nogal dommig: we willen gewoon weten wie de sterkste is; veel meer is het waarschijnlijk niet. Opvallend is trouwens dat de vechtsporten in de loop der eeuwen steeds strakker gereglementeerd werden, dus dat voortschrijdende beschaving ook hier doorwerkt. Ik durft wel de stelling aan dat de mate van beschaving af te lezen valt aan de regels van de populaire vechtsporten. Dat ik zelf een groot voorstander ben van zeer streng ingrijpen wanneer in de ring de regels worden overtreden, bewijst dat ik uiterst beschaafd ben – zo maak ik mezelf graag wijs. lees verder ›
Soms weten lezers schrijvers te verrassen. Dat gebeurde gisteren op het literaire festival Zomerzinnen in Amen waar een lezeres aan de schrijver A.L. Snijders vroeg om een exemplaar te signeren van zijn boek. Tevoorschijn kwam De incunabel, een boek dat volgende week pas zou verschijnen en dat Snijders zelf nog niet in handen had gehad. In dit geval overhandigde A.L. Snijders het eerste exemplaar van zijn boek met opdracht aan de lezeres.
Roos Custers, hoofdredacteur van de papieren Tzum, was lichtelijk afgunstig en liet daarna haar exemplaar ook signeren. Daar staat nu voorin dat zij het ‘allereerste’ exemplaar van De incunabel heeft. Ondergetekende, nog afgunstiger, kreeg daarna het ‘allerallereerste’ exemplaar met handtekening.
Toen ik de novelle (een unicum in het oeuvre van Snijders) afrekende zei een man achter mij: ‘Wist je niet dat het boek eerder is uitgegeven in de reeks Gelderse Cahiers?’ Er zal dus nog wel ergens een allerallerallereerste exemplaar rondzwerven. Op boekwinkeltjes.nl gaat het oude exemplaar voor €67,50 weg. De nieuwe versie (met extra zkv’s) is uitgegeven bij Thomas Rap en kost €14,90.
C.P.
lees verder ›
Van Permafrost tot Bad Luck
Het is steeds moeilijker voor te stellen, maar er is een tijd geweest dat A.L. Snijders nog een onbekende Nederlander was. Hij had geen batterij van 1000 lezers, hij stond niet met een paginagrote foto in de weekendbijlage, hij schoof niet aan bij Matthijs van Nieuwkerk, laat staan dat hij een avondlang in de spotlights van de Amsterdamse cultuurtempel De Balie werd gezet. A.L. Snijders was nog nooit de ‘meester van het eenharig penseel’ genoemd, hij gaf Nederlandse les en schreef gewoon stukjes voor Het Parool. Onder de kleine schare bewonderaars van het eerste uur was ook Marius Zeven. In het prachtig vormgegeven boek Meer dan een bibliografie van A.L. Snijders haalt hij A.L. Snijders uit de schaduw van zijn vroege jaren.
lees verder ›
Wie (bijna) elke dag een zkv (zeer kort verhaal) van A.L. Snijders in zijn mailbox wil ontvangen kan zich aanmelden voor de ‘graslijst’ (het handigst via zijn uitgever: AfDH. De schrijver ontving vorige week vrijdag nog de Constantijn Huygensprijs 2010 voor zijn werk. In een van zijn recente zkv’s meldt Snijders de komst van de 1000-ste volger.
Martien Frijns, de masjienist van de zkv-trein, meldt me dat de graslijst de duizend nadert. Zoveel boeken verkopen Kluun en Koch per dag – daar staat tegenover dat ik tien jaar over deze duizend heb gedaan, en dat zo’n traagheid ook te denken geeft. Deze duizend moeten van verschillende pluimage zijn, dat kan niet anders, duizend is onnoemelijk veel.
