Vasthouden aan een droom
In het najaar van 1998 verscheen De vierde wand een verhalenbundel. Voor De zwarte met het witte hart ontving Arthur Japin onlangs de ECI-literatuurprijs, 35.000 gulden. De prijs, bedoeld als aanmoediging voor jonge auteurs, is voor Japin een bevestiging van het succes dat hij al heeft. Verschillende drukken zijn er al van verkocht en het buitenland staat in de rij voor de rechten.
Je hebt van De zwarte met het witte hart ooit een hoorspel gemaakt voor de Tros. Je gaat een opera van het verhaal maken; zijn er ook al filmplannen?
De plannen zijn wel weer aangewakkerd door mijn Engelse uitgever. Films zijn altijd lange termijnplannen. Met het libretto ben ik nu bezig. De opera maak ik met Louis Andriessen en in 2001 moet die in première gaan. Toen ik voor het eerst van het verhaal hoorde, werkte ik bij de opera. Ik zag er meteen al een opera in. Het verhaal van twee Afrikaanse prinsjes die in de vorige eeuw naar Nederland gehaald werden en daardoor allebei uiteindelijk ten onder gaan, vond ik zo’n noodlotsdrama. Helaas had ik niet de goede ingangen om het plan van de grond te tillen en nu het wel gebeurt, is de cirkel weer rond.
De zwarte met het witte hart is heel scenisch opgebouwd. Was je toen al bezig met scenarioschrijven?
Toen ik ermee begon was ik helemaal niet aan het schrijven; ik speelde nog toneel. Op het moment dat ik er mee wilde ophouden kwam dit verhaal op mijn pad. En in die tijd begon net het Stimuleringsfonds dat culturele omroepproducties ondersteunde en die schreef een prijsvraag uit waar je anoniem verhalen en ideeën naar toe kon sturen. Ik stuurde het idee van die prinsjes op als een avondvullende speelfilm, ik wist van toeten noch blazen. Ze waardeerden het maar ze wilden er een vierdelige televisieserie van maken. Ik heb geld gekregen om onderzoek te doen, maar als televisieserie was het verhaal veel te duur. Niet door de locaties, maar door de kostuums; elke vrouw die binnenkomt, kost al gauw 15 duizend gulden. Door het schrijven hiervan had ik wel contact gekregen met verschillende omroepen en daarna heb ik andere televisiedrama’s geschreven. lees verder ›
Na de longlist is er nu een shortlist voor de verkiezing tot de meest sexy vegetariër. Er zijn nog twee schrijvers in de race. Op de mannenlijst schrijver en Tzum-medewerker Arthur Japin, op de vrouwenlijst Susan Smit. De verkiezing tot de meest sexy vegetariër is een initiatief van stichting Wakker Dier. Arthur Japin ondersteunt zijn nominatie met de volgende uitspraak: ‘Ik wil het dierenleed en de milieuschade die worden veroorzaakt door de productie van vlees niet op mijn geweten hebben, als vegetariër eet je daarbij ook nog eens lekkerder, gevarieerder en gezonder, en bovendien… vlees eten is het nieuwe roken, je wilt toch echt nergens meer gezien worden met een varkenslapje op je vork!’ Susan Smit gebruikt een hardere vergelijking: ‘Zoals we nu tegen slavernij aankijken, zo zullen we over honderd jaar de bio-industrie veroordelen.’
Arthur Japin moet het opnemen tegen Maarten Tjallingii en Evgeniy Levchenko (met de meest sexy foto). Susan Smit moet opboksen tegen Nicolette Kluijver en Georgina Verbaan. Stemmen is mogelijk tot 15 december.
Maar liefst vier schrijvers zijn genomineerd voor de verkiezing tot Meest Sexy Vegetariër van 2011. Het is de zesde keer dat Wakker Dier deze verkiezing houdt. Naast sporters en BN’ers zijn vier schrijvers genomineerd. Arthur Japin, Susan Smit, Henk van Straten en Judith Visser. Stemmen kan hier (er staat alleen niet bij tot wanneer deze actie loopt).
Het is nog niet best gesteld met de emancipatie van homoseksuelen in Polen. Het land dat nu voorzitter is van de Europese Unie staat centraal in een documentaire die Arthur Japin heeft gemaakt over het gay-leven aldaar. In een interview in de VARA-gids blijkt dat de emancipatie nog ver te zoeken is.
‘We zitten nog volop in de montage, maar in ieder geval ben ik mee geweest met twee moedige jonge mensen die op het platteland flyers gingen uitdelen om uit te leggen waarom partnerschapsregistratie belangrijk is. De reacties waren beledigend en pijnlijk.’
De documentaire maakt deel uit van een thema-avond komende donderdag op Nederland 3. De thema-avond heeft de titel Flikker op! meegekregen en wordt gepresenteerd door Claudia de Breij en Arie Boomsma.
Er zijn nogal wat prozaschrijvers die ook een enkel gedicht publiceerden. Ik heb het hier natuurlijk niet over auteurs die naast romans en/of verhalenbundels ook een of meer dichtbundels het licht lieten zien, het gaat om schrijvers die zichzelf afficheren als prozaschrijver en uitsluitend als zodanig bekendstaan; om schrijvers dus van wie nooit een zelfstandige poëziebundel verscheen.
Jeroen Brouwers gebruikte een zelfgeschreven gedichtje als motto bij het titelverhaal in de bundel De toteltuin (1968) – ‘Schrijven is als het laten van een wind: / in de meeste gevallen hoeft het niet, / maar het schenkt wat opluchting.’ – en incorporeerde drie haiku’s in de roman Bezonken rood (1981). Bob den Uyl nam zes gedichten op in de verhalenbundel Met een voet in het graf (1971) en L.H. Wiener publiceerde maar liefst tien gedichten in de verhalenbundel Bomen die te mooi zijn moeten worden omgezaagd (1980).
Cipier van Sal Santen verscheen in Literama (1984) en later als bibliofiele uitgave: het gedicht werd ‘in april 1986 door de “jongens met de Rot(h)naam” te Amsterdam gedrukt ter gelegenheid van Sal’s verjaardagen op 3 augustus 1985 en 1986, in een oplage van 10 exemplaren’. Het laatste hoofdstuk van Santens roman De B van Bemazzel (1989) is een gedicht: Kaddisj van een ongelovige; de eerste strofen van deze aangrijpende finale: ‘Je loopt en je hoopt en je staat in de rij, / Vertwijfelde zoeker naar naasten en vrinden, / Er hangt weer een lijst waar je namen kan vinden, / Is vader, is moeder, staat Maurits erbij? // Je loopt en je hoopt en mijdt schichtig de krant / Die verhaalt van het lot, dat de joden moest treffen, / Je vlucht voor wie meeleeft, kan iemand beseffen / Hoe ’t simpelste woord een illusie verbant?’
(In 1995 verscheen de bundel Een veertje in de wind – ‘Voor Sal, ter gelegenheid van je tachtigste verjaardag, van je kinderen en kleinkinderen’ – in een oplage van 80 exemplaren; omdat deze eigenbeheer uitgave hors commerce bleef, reken ik Santen toch tot de schrijvers van wie geen zelfstandige dichtbundel verscheen.)
lees verder ›
Vanuit de OBA beantwoordde Arthur Japin vanmiddag vragen van leerlingen in het land. Presentator Khalid Boudou bracht de leerlingen via Skype in contact met de schrijver van Een schitterend gebrek. Hij kreeg vragen over zijn jeugd, over de voorkeur over gevoel en verstand en over zijn favoriete boeken. Speciaal gemaakte filmpjes werden vertoond en eigen gecomponeerde muziek uitgevoerd.
Tijdens een speciale kwis ‘Boek omhoog, boek omlaag’ (Boudou: ‘Niet te verwarren met broek omhoog of broek omlaag.’) konden leerlingen een boekenpakket en een boxershort winnen. Eigenlijk wonnen twee mensen, maar Japin wees een meisje aan dat de prijs mee naar huis mocht nemen. Opvallend was de serieuze manier waarop de jongeren vragen stelden. Daar had wel meer tijd voor genomen kunnen worden. Minder serieus was de balk met tweets onder in beeld die voornamelijk werd gebruikt om mensen af te kraken (‘wat een kutfilm’).
Het was voor het eerst dat de CPNB en Stichting Lezen een dergelijk programma tijdens de Boekenweek programmeerde. Ook Kader Abdolah kwam nog langs in een filmpje dat door twee scholieren was gemaakt. De animo om hem te interviewen was niet erg groot. De auteur van het Boekenweekgeschenk was nogal intimiderend voor de leerlingen, aldus Boudou. lees verder ›
80.000 boeken zijn er inmiddels al verkocht en de verkoop houdt aan, want uitgeverij De Arbeiderspers brengt in een nieuwsbrief naar buiten dat het 100.000-ste exemplaar van Vaslav inmiddels in druk is genomen.
Eerder dit najaar werd al bekend gemaakt dat Japin meer dan een miljoen boeken had verkocht in Nederland (het Boekenweekgeschenk niet meegerekend).
In de boekenbijlage van de Volkskrant werd gisteren de Tzum besproken. De rubriek van Arthur Japin althans. Japin brengt naar buiten dat de huidige staatssecretaris verhalen schrijft (in het Gronings). Tzum, boven op het nieuws.
