Met bier, worst en hoedjes wachten op Jezus Christus

Als Dimitri Verhulst, één van de beste en grappigste schrijvers van het Nederlandse taalgebied, in zijn romans kritiek levert op de maatschappij doet hij dat altijd met humor en ironie. Juist daardoor dringt de problematiek dieper door in ons bewustzijn, lijkt hij te beseffen. De passage over de asielzoeker Cherribi die zijn vrienden in het asielzoekerscentrum opbelt in Problemski Hotel is bijna niet te overtreffen: ‘Niets aan de hand, jongens. Cherribi, typisch voor hem, is per malheur in de verkeerde container gestapt. Waarschijnlijk verstond hij zijn smokkelaars maar half-en-half en heeft hij gedaan of hij hun aanwijzingen had begrepen. Afijn, toen hij zijn container verliet (geen tomaten, maar boter en dope) vond hij het nogal warm voor de tijd van het jaar in Engeland. Meneer zit in Spanje.’

De nieuwe roman van Verhulst De intrede van Christus in Brussel kenmerkt zich eveneens door de combinatie van humor en ironie en kritiek op de maatschappij. De roman is stilistisch (zoals we gewend zijn van Verhulst) wederom van de buitencategorie, het is één lang prozagedicht, met een cadans en ritme in zinnen die het verdienen meer dan één keer gelezen te worden. De naamloze ikverteller doet in zijn ‘bescheiden kroniek’ verslag van een samenleving die wacht op de komst van Christus op aarde, zoals aangekondigd op een nieuwssite: ‘Christus zou naar Brussel komen, de eenentwintigste juli aanstaande, de bron was betrouwbaar doch onbekend, maar dat Hij komen ging was een vaststaand feit, nadere informatie volgde later.’ lees verder ›

Beter dan het Boekenweekgeschenk

De Boekenweek is vandaag afgelopen, maar wie er nog niet genoeg van heeft kan altijd terecht in De Bijenkorf, waar het de hele maand maart Boekenmaand is. Het warenhuis heeft ook de goede gewoonte om een novelle uit te geven in deze maand en de keus voor de auteur is over het algemeen wat gedurfder dan die van het CPNB. Dit jaar schreef Dimitri Verhulst Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten. ‘Het valt niet mee om Senegalees te zijn, of hoer. Seynabou is beide.’ De achterflap laat zien dat net als in De kraai van Abdolah een andere cultuur een rol speelt. In dit geval gaat het boekje over een Vlaamse wielrenner die een nachtje doorbrengt met een hoer in Senegal. Een nacht die hij niet zal overleven.
lees verder ›

De euforie van Duits gebak

In een tijd waarin iedereen op schoolreisje minimaal naar Rome gaat en de zomervakanties worden doorgebracht in dusdanig verre oorden dat jezelf tot de uitheemse diersoorten gaat behoren, is het nauwelijks meer voorstelbaar dat dertig jaar geleden een reisje naar Duitsland als een exotische trip werd gezien. In De laatste liefde van mijn moeder gaat moeder Martine met haar nieuwe geliefde Wannes en haar puberzoon Jimmy met een touringcar naar het Zwarte Woud. Dat het niet zo wil klikken tussen Jimmy en zijn stiefvader is een kleine complicerende factor. lees verder ›