Elke keer als Kees ‘t Hart roept dat het in de literatuur aan engagement ontbreekt, als Bas Heijne vindt dat het straatrumoer in de Nederlandse letteren moet terugkeren, en Joost Zwagerman schrijft dat de actualiteit thuishoort in de roman – al die keren moet ik denken aan Kees Meekels roman Melk-oorlog (1925).