Nominaties Tzum-prijs 2017

Hieronder staan de nominaties voor de Tzum-prijs 2017 (voor de mooiste zin uit een boek van 2016!). U kunt zelf ook nog tot eind augustus een zin nomineren, zie het formulier onderaan de bladzijde. De voorwaarden zijn:

– De zin moest staan in een oorspronkelijk Nederlandstalig prozawerk dat in boekvorm voor het eerst is gepubliceerd in 2016 (geen eigen beheer-uitgaven).
– Iedereen mag inzenden, iedereen mag meer dan één zin inzenden.
– Inzendingen vermelden met het citaat en bladzijdenummer.
– De deskundige jury (redactie Tzum) voegt zelf ook zinnen toe. Bij meer dan drie genomineerde zinnen uit één boek kan de jury een voorselectie maken.
– Vermeld uw eigen naam en adres. Alleen uw naam wordt genoemd als inzender bij de nominatie.

(Zinnen van redactieleden en/of medewerkers aan Tzum mogen wel worden ingezonden, maar worden uitgesloten voor de eindstrijd.)

Voor de duidelijkheid: nomineren betekent dat u zelf zinnen kunt toevoegen aan de nominaties, niet dat u kunt stemmen op één van de onderstaande nominaties.

De nominaties van de vorige jaren staan in het archief.
Alle winnende zinnen vanaf 2002 zijn hier te lezen.

De nominaties tot nu toe:

Griet op de BeeckGij nu (blz. 197, genomineerd door Sophie Beerman)
– Ik wou dat iets dat voorbij is ook voorbijgaat.

Walter van den BergSchuld (blz. 5, genomineerd door Jos Noorman)
– Mijn broer had nog gezongen op de avond dat hij iemand doodsloeg.

Renate DorresteinZeven soorten honger (blz. 97)
– Geef haar een pompoen en ze weet er niets anders mee te doen dan hem decoratief in de vensterbank te leggen.

Ronald GiphartLieve (blz. 155)
– Ze stond op dat moment vier, misschien vijf maanden droog, dus het kon niet anders dan dat haar onenightstand verantwoordelijk was voor het streepje op de predictor.

Koenraad GoudeseuneDe dood van Prince (blz. 35, genomineerd door Koenraad Goudeseune)
– Het levendige gezicht dat ik met kussen had willen overladen werd, vooraleer helemaal te verdampen, in de ovalen uitsnijding van een oud fotoalbum gevangen, en aldus niemand nog van sentimentele waarde en horend bij een tijd zo definitief voorbij als het interbellum waarin ze als een puntgave en ongestempelde postzegel met daarop de statige afbeelding van Leopold II een moment lang in het bezit had geleken van onaangeroerde mogelijkheden, keerde ze, niet zonder afscheid te nemen met de sluier van rijstpapier die ritselend over haar gelaat viel en haar onherkenbaar maakte, genadeloos terug tot het imaginaire bestaan van waaruit zij me was verschenen.

Arnon GrunbergMoedervlekken (blz. 114)
– Hij had gewed op het verlangen, want iets anders zit er niet op voor de mens die de hogere machten heeft afgezworen, en hij kan zich niet aan de indruk onttrekken dat zijn eigen verlangen hem heeft verraden.

Nelleke NoordervlietAan het einde van de dag (blz. 70, genomineerd door Gijs van der Kroef)
– Het was klandizie die om de vertering werd getolereerd maar behandeld met een norsheid die de studenten versleten voor de onbeschaafdheid van het proletariaat en die als zodanig een vluchtige antropologische studie waard was.

Zin nomineren