Wakend over God was de best verkocht dichtbundel tijdens de Poëzieweek. De bundel werd welwillend gerecenseerd (ook hier op Tzum), maar Piet Gerbrandy laat deze week in De Groene Amsterdammer een ander geluid horen:

[…] het gros van deze gedichten is zo verschrikkelijk slecht dat je vervuld wordt van plaatsvervangende schaamte. Het is bijna onmogelijk de bundel anders te lezen dan als egodocument van een man die al te ver heen was om in te zien dat een preek geen poëzie is. Tegelijkertijd heeft dat, in het licht van zijn dood, weer iets ontroerends.

Daarna maakt Gerbrandy gehakt van de bundel die hij een ‘hopeloos mislukt project’ noemt. Hij plaatst de bundel in de traditie van de ‘allegorese’ maar Zwagerman schiet daarin op veel vlakken te kort volgens Gerbrandy.

De recensie viel niet overal goed.

0

Reacties