Mijn lief heeft om haar moverende redenen besloten sommige genotmiddelen op rantsoen te zetten. Het ontbijt hield al niet over, maar wordt nog dunner. Zoetigheden gaan eraan, het zeer gewaardeerde trappistenbier blijft onder de kroonkurk. Een glas wijn bleef in het menu overeind, tot uiterlijk acht uur in de avond. Dan is het dus zaak de klok niet uit het oog te verliezen, zoals zaterdag jongstleden. Gauw, schenk me nog wat in, riep ze. Het is één minuut voor acht.