We hadden alle mobieltjes uitgeplozen om de vele spotprenten over de oranje Leider en zijn bruine entourage te verwijderen. Bij de grens zou de brute douane immers een grondige blik onder onze digitale doopceel werpen. Een geestelijke mishandeling, omdat humor in een dictatuur altijd dood moet. De douanebeambte hield het bij een glimlach en een knipoog voor de kinderen. We konden zo doorrijden. Met dubbele gevoelens, waaronder belediging, streepte ik mijn premature aantekeningen door en piekerde over een andere column.