Omtrent Floris Tilanus

Hi Floris,

Ik liep zojuist weer langs de stier die bij mij ingelijst in de gang hangt en die prent greep inene mijn aandacht meer dan anders vast.
        ‘Wie denk jij wel dat je bent,’ brieste het dier snuivend van ellende.
        Ik hield de aandrang om mijn blaas te legen in en bleef even staan en keek hem aan in zijn ene oog; het angstoog dus.
        Het andere was niet zichtbaar, omdat hij zijn schedel van wanhoop schuin hield weggedraaid.
        ‘Ik ben niets meer dan jij, man,’ antwoordde ik.
        En ik voegde toe: ‘Maar jij bent a thing of beauty,’ vergeet dat niet, John Keats citerende. ‘Je bent tot kunst verheven.’
        ‘Haal godverdomme die ring uit mijn neus!’ hijgde hij.

Dit is een briefje dat ik de tekenaar Floris Tilanus vanavond stuurde in een vlaag van ontroering bij het in een toestand van verhoogd bewustzijn waarnemen van de stier die hij voor het omslag van mijn boek getekend heeft. Het boek is getiteld In verlatenheid en is door mijn uitgever Mizzi van der Pluijm, gepland in november.

Die stier ben ik eigenlijk zelf, zoals uit de epiloog van mijn boek moet blijken, machteloos ter slacht geleid op een koude novembermiddag te Echtenerbrug in Friesland, vijftig jaar geleden, terwijl de doodsangst als damp uit de huid van het dier walmde. Nooit meer vergeten door dat klote geheugen van me, dat alleen de dingen onthoudt die ik niet meer wil weten.
         November is the cruellest month.
         But a good month for publishing books.

L.H. Wiener