NBD Biblion heeft een tijd geleden alle recensenten die aanschafsuggesties schreven voor de bibliotheken aan de dijk gezet, waarna er vooral zouteloze AI-besprekingen kwamen. De organisatie kampt al lange tijd met enorme achterstanden. Soms schakelt de organisatie nog wel een levend mens in, bijvoorbeeld voor poëzierecensies. De bundel Opgeslagen locaties verscheen dit jaar bij uitgeverij Vleugels en Ko van Geemert (die ook een blauwe maandag op deze site recensies schreef, voordat we besloten dat het beter was om die samenwerking niet voort te zetten) besprak het werk.

Als je wilt dat de bibliotheken niet of nauwelijks bundels aanschaffen, dan moet je de woorden chaotisch en ontoegankelijk gebruiken en erbij zeggen dat weinig gedichten ontroeren. Op Facebook reageert Buser: ‘Dankzij NDB [sic] Biblion kan ik me eindelijk weer een volslagen onbegrepen dichter voelen.’

Collega Willem Thies denkt dat de tekst door AI gefabriceerd is, maar als Buser hem uit de droom helpt dan schrijft Thies:

‘handgeschreven’, als in: een exemplaar van ‘homo sapiens’, een organisme?! Het is zo…. ondeugdelijk en zwak, zo… gemakzuchtig… maar ja, die heb je er ook tussen, tussen de mensachtigen…

Uitgever Marc Vleugels is evenmin blij:

Hoe NBD Biblion gereageerd heeft is vooralsnog onbekend.