Lekker met opa eropuit?

In 2012 verscheen de laatste roman van Thomas Rosenboom, De rode loper, die in kwaliteit onderdeed voor zijn eerdere grote romans zoals Publieke werken en De nieuwe man. Rosenboom begon nog wel aan een nieuwe roman, maar liep steeds vast en sindsdien is er alleen maar marginaal werk van hem verschenen, zoals een deel in de reeks wandelboekjes van Van Oorschot, waarin we kunnen lezen dat Rosenboom altijd dezelfde route door Amsterdam loopt. De ‘verterende ambitie die mij altijd heeft bezeten en opgejaagd ben ik kwijt,’ constateert de schrijver gelaten.

In Late vader heeft hij een nieuw autobiografisch gegeven gevonden: hij is namelijk vader geworden. Zijn tweeëndertig jaar jongere vrouw Blandine ontmoette Rosenboom toen hij zestig werd, zes jaar later wordt hij de vader van Anne. Dat geeft wel meteen aanleiding tot gedachten over zijn eigen sterfelijkheid in vergelijking met andere vaders die hij tegenkomt, want zijn dochter ‘zal haar vader waarschijnlijk op veel jongere leeftijd verliezen, wanneer zij nog maar een tiener is.’

De dood waart sowieso rond in Late vader, want een oude vriend die altijd een ‘Heerenwandeling’ organiseerde, wordt ziek, takelt af en gaat dood. Tijdens die wandeling met mannen voelt Rosenboom zich onderdeel van een groep, terwijl hij zich normaal altijd een buitenstaander lijkt te voelen. Door de aankondiging van zijn aanstaande vaderschap lijkt hij nog beter bij de groep te passen, alsof hij tot een andere categorie man is overgegaan.

Door zijn leeftijd wordt de rol van Rosenboom vaak fout ingeschat als ze door de stad rijden. ‘Ik kreeg dat meestal indirect te horen, als een medereiziger naast of tegenover mij zich vertederd naar Anne boog en zei: Lekker met opa eropuit?’ De schrijver wordt echter ook nog vaak voor een vrouw aangezien, dus het wordt nog pijnlijker als een vrouw in de metro tegen zijn dochter opmerkt: ‘Met oma aan het rijden?’

Late vader blijft een licht boek waarin vooral veel getut met de baby wordt beschreven. Anne is nogal huilerig van aard en wordt dus op allerlei tochten door de stad meegenomen om haar stil te krijgen. Los daarvan zien we hoe een oudere auteur die voornamelijk solitair heeft geleefd, zich aanpast aan het gezinsleven en een rol moet spelen die hij niet gewend is en vanuit zijn eigen jeugd ook nauwelijks kent. Je merkt dat hij ervan geniet al moet hij ook vaak zijn ‘rommeltolerantie’ aanspreken. Late vader is geen meesterwerk, maar voor de liefhebbers van het werk van Rosenboom een aangenaam tussendoortje in de hoop dat er ooit weer een dikke roman zal verschijnen.

Coen Peppelenbos

Thomas Rosenboom – Late vader. Prometheus, Amsterdam. 246 blz. € 24,99

Deze recensie verscheen in een iets kortere versie eerder in de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden op 24 september 2025.