Iltapala

Hongerige jongetjes cirkelen rond de tafel
spiedende blikken op de borden en glazen
het late licht donst in de kamer
blote voeten op de houten vloer
de wereld bestaat uit deze gedekte tafel
secuur opgebouwd door äiti, moeder
ieder heeft een vaste plaats bij Iltapala
de verlossing tegen een gierend lage bloedsuikerspiegel
een knapperige geur doortrekt de ruimte
schuifelende plofjes naderen het zenuwcentrum
in het vertrouwde ritme van de tijd
vlak voor het invallen van de nacht
trekken de jongens de stoelen naar zich toe
laten zich zakken
doen wat ze te doen staat
grijpen wat ze begeren
vangen met ingehouden adem
elkaars blik met de urgentie van idealistische wereldleiders
en zetten hun tanden erin

Sebastiaan Mets

Sebastiaan Mets (Arnhem) publiceerde in Zevenblad en schreef publieksteksten voor LAM museum. Hij begeeft zich op het snijvlak van poëzie en proza. Wanneer hij niet schrijft, staart hij naar schilderijen en is hij nachtwaker in een kazerne waar muzikanten repeteren en slapen.

(afbeelding via Digital Commonwealth)