Nieuws: Lieke Marsman verbijsterd door opbrengsten luisterboek ‘het kan DPG/Fluister geen zak schelen of auteurs de rekeningen kunnen betalen’
Op Bluesky toont Lieke Marsman zich geschrokken over de opbrengsten van het luisterboek van Op een andere planeet kunnen ze me redden. Die vielen nogal tegen, terwijl Marsman toch net een prijs had ontvangen van Fluister. Ze schreef een informatief en schokkend draadje.
Onlangs ontving ik de ‘Fluister Award’, een glazen beeldje voor het beste luisterboek van 2025 volgens audioboekaanbieder Fluister. Hartstikke leuk! Ik dacht, nu zal de zilvervloot wel binnenvaren, dus ik vroeg hoeveel Fluister mij afgelopen jaar had opgeleverd. Dat viel een beetje tegen: 207 euro. Ik vroeg mijn uitgever of er dan bijna niemand mijn boek geluisterd had. Dat was niet zo: ‘Er is via Fluister 525157,7334 minuten geluisterd naar Op een andere planeet. Als je dat omrekent naar hoeveel volledige audioboeken er geluisterd zijn: 2454.’ Dat is, hou je vast: 8,5 cent per ‘héél boek’ (terwijl je bij een papieren boek ook gewoon betaald krijgt als iemand je boek half uitgelezen weglegt, maar dit terzijde). Een abonnement op Fluister kost 9,99 per maand en DPG, het moederbedrijf van Fluister, maakt 275 miljoen winst per jaar. Het is dus niet zo dat er geen geld is, het is wel zo dat het DPG/Fluister geen zak kan schelen of auteurs de rekeningen kunnen betalen. Anders zou DPG ook niet voortdurend gratis Fluister-abonnementen aanbieden bij bijvoorbeeld de Volkskrant.
Zelfs degenen die stemden voor de award konden een volledig verzorgd weekend naar Parijs voor twee personen winnen. Enfin, ik vind deze award genant. Ik vind de huidige audioboekenmarkt ook genant (want Storytel en Spotify zijn natuurlijk geen haar beter) en ik roep alle uitgevers en schrijvers van Nederland op om deze waanzin zo snel mogelijk te laten stoppen en met een doordachter alternatief te komen waarbij het geld naar de makers gaat in plaats van mediaconglomeraten die het medialandschap binnen enkele jaren kaalgevroten zullen hebben. Tot slot, wel bedankt voor het stemmen. Misschien moet ik het beeldje veilen?
Op Fluister scoort het luisterboek, voorgelezen door Phaedra Kwant, een 4.42 na 342 stemmen.
Collega Diet Groothuis onderneemt actie: ‘Drie van mijn boeken staan ook in Fluister. Ik ga per kerende post mijn redacteur verzoeken ze daar asap uit terug te halen.’
(foto van Bluesky-account Lieke Marsman)

Waarom is deze auteur verbaasd? Het staat allemaal keurig in het modelcontract dat de Auteursbond en de verenigde uitgevers samen hebben opgesteld. Met alle percentages erbij. Mevrouw Marsman heeft zelf getekend. Waarschijnlijk zonder haar contract te lezen – zoals de meeste auteurs. Uitgevers zijn de natuurlijke vijanden van schrijvers maar dat schijnt niemand te willen weten.
In het modelcontract staan percentages van de taart, niet hoe groot (of klein) die taart is en hoe die taart exact wordt berekend.
Dat is totaal ondoorzichtig. Er wordt afgerekend per geluisterde minuut, maar het bedrag per minuut hangt af van hoeveel een gebruiker luistert en betaalt (minus de marge van het abonnementssysteem). Maar hoeveel betaalt een gebruiker van Fluister eigenlijk? Het zijn vooral gebruikers die via hun DPG-abonnement gratis toegang hebben. Als de auteur van het meest beluisterde boek slechts 207 euro krijgt, lijkt het me niet dat DPG 9,99 per maand per gebruiker overmaakt aan Fluister (ook eigendom van DPG).
Iemand hier die dit precies weet?
Overigens is het denk ik ook niet te checken dat 525157,7334 minuten geluisterd is naar ‘Op een andere planeet kunnen ze me redden’. Daarvoor moet een uitgever ook maar de statistieken van Fluister geloven.
Goed om dit soort zaken te weten als luisteraar. Als al het geld naar de handige jongens blijft stromen is er straks niet zoveel meer om naar te luisteren.
De boekhandel heeft ook een hekel aan E-books want daar verdienen ze bijna niets op, dubbeltjeswerk. Ze kunnen alleen leven van papieren boeken. Geen idee hoe dat verder zal gaan..
Met vr grt, Anna Remmen, bedolven onder de boeken.
Wat ik me afvraag, en wie weet weten Van Ede of Marsman of anderen meer:
– Wat houdt de uitgever over aan luisterboeken? Ik bedoel de boekenuitgever, niet DPG
– En speciaal aan Bies: wat doen uitgevers als je als auteur dingen doorstreept in het contract?
Renzo: contracten zijn altijd een vóórstel. Alles is bespreekbaar. Een auteur die bepaalde zaken wil schrappen of juist toevoegen, overlegt met de uitgever. De Auteursbond (vroeger VvL- vakbond van schrijvers- heeft gespecialiseerde adviseurs.
Wat Hendrik Kuil zegt, klopt. Maar ook daar zou de bond hulp kunnen bieden. Jammer genoeg is lidmaatschap van die bond nogal prijzig.
Waar het op neer komt, is dat van iedereen in het boekenvak de auteur het allerminst verdient.
Beste Lieke en collega’s,
Gelukkig is er de Online Bibliotheek, die veel beter betaalt dan de commerciële platforms. Maar daar zit veel overheidssubsidie bij, vermoed ik. Het is niet slim je te ontkoppelen van die andere netwerken, want alle beetjes tellen.
Iets anders. Het lijkt alsof sommige uitgevers nog steeds bang zijn voor elektronische media en dat ze hun verdienmodel er niet deels op baseren, dus afgezien van ‘papier’. Daar doen ze hun auteurs te kort mee. Zo verbaast het mij dat nog steeds niet alle nieuwe titels beschikbaar zij binnen het abonnementensysteem van bijvoorbeeld de Online Bibliotheek of Kobo. Sommige lezers willen per se elektronisch lezen (of luisteren) en die denken niet: die nieuwe roman van Lieke Marsman is er niet als ebook op zo’n platform, dan koop ik hem wel in druk (of als los ebook). Die kiezen een ander boek.
Met groet,
Peter de Ruiter
PixelPerfect Publications
De luisterboeken van Lieke (en 22000 andere titels) zijn ook los te koop bij http://www.Luisterrijk.nl
Luisterrijk is een ouderwetse webwinkel waar luisterboeken nog los verkocht worden. ‘Helaas’ is Luisterrijk geen multinational met bijbehorende marketingbudgetten maar een klein, Nederlands bedrijf. Maar wel eentje met hart voor het luisterboekenvak en oa lid van de KBb en CPNB. Zo produceert Luisterrijk al een aantal jaar het (Kinder)boekenweek- en Zomerlezen-geschenk als luisterboek voor de eigen webshop maar ook voor collega boekhandels met een webshop (en lid van de KBb).
Als een luisterboek bij Luisterrijk verkocht wordt gaat 60% tot 70% van de opbrengst naar de uitgever die de auteur dan uitbetaalt conform het auteurscontract. Luisterrijk is een relatief kleine partij waardoor in 2025 maar weing exemplaren van het luisterboek van Lieke zijn verkocht, maar er ging dus naar verhouding wel een fatsoenlijke vergoeding naar de uitgever.
Je zou kunnen zeggen dat de strijd tussen de ‘all you can read/listen’ abonnementsdiensten zoals bv Fluister en Storytel en ‘a la carte’ (losse verkoop) in het nadeel van Luisterrijk is beslecht, maar Luisterrijk houdt moedig stand. De klantenkring en omzet groeit elk jaar nog steeds en dit jaar wordt het 20-jarig bestaan gevierd.
Veel mensen zeggen: wie koopt er nou nog een luisterboek als je ook abonnementsdiensten hebt met een oneindig aanbod?
De ervaring van Luisterrijk is dat er nog steeds consumenten zijn die een klein aantal luisterboeken per jaar willen beluisteren en/of niet van abonnementen houden omdat ze nergens aan vast willen zitten.
Een jaarabo bij een abonnementsdienst kost minimaal zo’n €100 (en vaak meer). Daar kan je Luisterrijk 5 tot 10 luisterboeken voor kopen (en vaak meer); voor sommigen is dat genoeg.
Het luisterboek van Lieke kost bij Luisterrijk € 12,99. Dat is nota bene maar de helft van de gebonden versie en zelfs goedkoper dan het ebook. Dat is veel waar voor je geld. Als je de productiekosten van een luisterboek in aanmerking neemt zou een luisterboek juist iets duurder mogen zijn dan een eboek, maar die keuze ligt bij de uitgever.
Uiteindelijk heeft de consument in Nederland een enorme keuze uit meerdere soorten abonnementenplatforms, de Online Bibliotheek én een klein aantal webwinkels. Besef dat als je koopt bij een webwinkel de opbrengst per verkocht (luister- of e)boek voor de uitgever (en dus auteur) hoger is dan als je dezelfde titel beluistert bij een abonnementsdienst of de biblioteek. Soms is het simpelweg een kwestie van gunnen
(Disclaimer: ik werk bij Luisterrijk).