Radio: Een zeer ongemakkelijk interview met Charlotte Mutsaers bij Nieuwsweekend
Charlotte Mutsaers was te gast bij Nieuwsweekend om te praten over haar nieuwe roman Moet dwalen. Het gesprek komt niet echt op gang omdat de schrijfster niet in wil gaan op de voorzetten van de Mieke van der Weij en Pieter van der Wielen. Toch eindigt het gesprek in gezang. Luister hieronder naar het gesprek of bekijk de video hier.
Het was zo ongemakkelijk dat het weer leuk werd.
Ongemakkelijk voor wie? De schrijfster heeft gelijk dat ze zich niet voor de wagen laat spannen van Mieke van der Weij, die ooit een zogenaamd kunstprogramma op de televisie presenteerde en daarin zeer dwingend was naar de gasten. De journalisten zullen in dezen een olifantenhuid hebben, en zich nergens ongemakkelijk bij voelen. Dan blijven de kromme tenen dus over voor de luisteraar. Zoals vaker met beroemde schrijvers, die zich niet ‘volgens de regels’ gedragen. Juist die tegendraadsheid is een zegen.
Idd niet een vraaggesprek waar de auteur braaf op elke vraag antwoord geeft. Want niets is zo saai als een auteur de hoofdpersoon van zijn boek gaat duiden. Een boek is een kunstwerk en bij een schilderij vraag je ook niet aan de schilder: wat zien we hier en waar gaat het over..
Had helemaal niets te maken met “het zich niet voor de wagen laten spannen van Mieke van der Weij etc.” (zoals iemand hier suggereert) Mutsaers werd op een vriendelijke, fatsoenlijke manier bejegend. De vragen die haar gesteld werden, waren niet dom of vreemd, of wat dan ook. Ze had gewoon geen zin in een enigszins normaal gesprek (om wat voor reden dan ook). Dat de presentatoren dat kwartier nog vol hebben weten te krijgen, verdient hulde. Ik had een plaatje opgezet.
Het was inderdaad een apart gesprek. Elke vraag of zin werd tegengesproken! Als je niets wilt zeggen of wilt antwoorden, ga dan niet op de radio in gesprek over het boek.
De interviewers zullen wel moe geweest zijn achteraf!
De presentatoren deden het juist erg goed. Ze bleven respectvol met haar in gesprek, en dat viel niet mee. Waarom is ze daar gaan zitten als ze eigenlijk niet wil praten? Het helpt wel voor de verkoop van het boek, want ik ben in ieder geval nieuwsgierig geworden.
Het was tenenkrommend, mevrouw had gewoon geen zin om te praten en gaf een gevoel dat men wel heel domme vragen aan haar stelde. Zij wil haar boek toch promoten?
Waarom heeft de schrijfster zich de moeite geloond überhaupt bij dit programma aan te schuiven?
In een combinatie van verlegenheid en dwarsigheid had CM kennelijk besloten alle vragen te ontwijken. Het lijkt op de arrogantie om vragenstellers dom voor te stellen.
Dit bijzondere voorval in het geprezen Nieuwsweekend bracht in mijn herinnering terug dat zij ooit bij Met het oog op morgen kwam vertellen over een boekje over har toenmalige hondje. Arie Kleywegt kreeg ook te maken met deze onwelwillendheid. Op een bepaald moment gooide hij er ten einde raad een weetje in dat ik hem tevoren had verteld: zij kon achterstevoren praten: alle woorden in een zin omdraaien. Dat was meteen het einde van wat een vraaggesprek had moeten zijn. Ze werd furieus en bij het waegstampen uit de studio riep zij uit: ‘Wat een échec, voor deze drie minuten word ik met een taxi uit Amsterdam gehaald.
Uiteindelijk herhaalde de geschiedenis zich gisteren en zie ik een bevestiging dat Good Old Arie hier destijds ook niks aan heeft kunnen doen. Nu werd het liedje ‘’k moet dwalen het alternatief voor het achterstevoren praten. Nu werd het ‘k Moet dwalen zingen, nelawd toem ‘k. uǝןɐʍp ʇǝoɯ ʞ’’‘ dus.
Een boomerkwartet dat over literatuur probeert te praten, maar het niet kan. Toch met fascinatie naar gekeken.
Beetje typisch Nederlands (helaas), de meeste reacties: wie was de schuldige in dit gesprek, dat het niet zo liep? Bartje moet hangen. Lag het aan de een of de anderen?
Waarom moet een gesprek goed lopen? Ik vind veel goed lopende gesprekken niet zo boeiend, omdat interviewer en geïnterviewde elkaar wat naar de mond praten. Bewust een interview vernachelen vind ik niks, maar dat komt vrijwel nooit voor. En dat was hier ook niet het geval.
Het gesprek zei veel over Mutsaers (wiens boek ik nu wel lezen wil), die zichzelve bleef. Ze is nog scherp. Ik vond het wel boeiend. Ze is gewoon niet zo makkelijk, so what.
Gossie wat hadden Mieke en Pieter het moeilijk! Wanneer je niet wil antwoorden moet je niet komen in zo’n programma.
Het is toch bedoelt om je boek te promoten?
Was tenenkrommend hoe bokkig de schrijfster de geïnteresseerde interviewers tegemoet trad.
Als je niks over je eigen brouwsel wil zeggen, blijf dan lekker thuis…
hier zat een vrouw, verteerd door verdriet om haar pas overleden (vermoordde?) hond Lola….