Deze week stond er een hard redactioneel commentaar in de NRC over de koers van de CPNB de laatste jaren:

De Boekenweek werd minder een week waarin aandacht werd gevraagd voor literatuur, maar meer voor het boek in het algemeen. Het is belangrijk om ontlezing tegen te gaan. Dat de CPNB niet erg in haar missie slaagt, blijkt uit de cijfers. In januari kwam dezelfde CPNB met de top-100 aan best verkochte boeken en toen bleek het dat er in 2025 twee miljoen minder boeken waren verkocht dan in 2024. […] De CPNB kan twee dingen doen: meegaan in de ‘bestsellerisering’ van de boekenmarkt of beschermen wat de moeite van het beschermen waard is. Wie fictie beschermt, beschermt verbeelding. Wie verbeelding beschermt, beschermt een samenleving die geeft om menselijke waarden.

Vandaag reageert scheidend CPNB-directeur Eveline Aendekerk op het ‘knorrig commentaar’. Zij geeft het succes van de Boekenweek weer:

Toch richt de kritiek zich regelmatig, bijna als in de film Groundhog Day, op één element van die campagne: het Boekenweekgeschenk. En dat deugt eigenlijk nooit. Dat staat critici uiteraard vrij. Maar waarom met zoveel dédain spreken over het boekenweekgeschenk, en vaak ook het essay, dat zoveel mensen met plezier lezen? Dat tot nadenken stemt en gesprekken tussen lezers op gang brengt? En waarom met die kritiek alle feestelijkheden en opbrengsten van de Boekenweek terzijde schuiven?

Aendekerk heeft de succescijfers in de categorie literaire romans tijdens de Boekenweek:

In 2023 steeg de verkoop met 27 procent. In 2024 was dat 52 procent. In 2025 liep die stijging zelfs op tot 100 procent. Dat zijn stevige impulsen voor precies de categorie die volgens critici bescherming verdient. Rond de Boekenweek worden aantoonbaar méér literaire romans verkocht. Het zou de krant dus sieren om zich eens wat grondiger te verdiepen in de campagne die met de Boekenweek wordt gevoerd.

Lees het stuk van Aendekerk hier.

(foto © Dolf Verlinden)