‘Probeer een regenboog in iemands wolk te zijn.’ Over de wederwaardigheden van een kleurrijk meisje

Tenzij je een echte ziet, denk je bij een regenboog tegenwoordig vaak direct aan LHBTQIA+. Als je de titel De regenboog van Mimir leest en daar de voorkant bij ziet, verwacht je al snel hieraan gerelateerde thematiek. Toch blijkt dit niet het geval en dat is meteen al verrassend.

Mimir Djehouty is de geadopteerde dochter van een homoseksueel stel. Dit kom je als lezer te weten doordat Mimir aan het begin van het boek een nogal louche persoon tegen het lijf loopt, die haar negatief bejegent en vraagt: ‘Ben jij de geadopteerde dochter van die twee homo’s die de boerderij gekocht hebben?’ Maar homoseksualiteit en het hebben van twee vaders blijken geen thema en zijn in dit boek de gewoonste zaak van de wereld.

Mimirs uitdagingen blijken op een heel ander terrein te liggen. Ze is verhuisd met haar twee vaders Paps en Papaja en dat is niet voor het eerst, want Mimirs vaders knappen oude huizen op, verkopen ze en trekken dan weer verder. Daardoor komt Mimir ieder jaar weer in een andere klas op een andere school. Niet echt fijn voor een kind. Deze keer komen ze uit de stad en gaan ze nogal afgelegen wonen. Mimirs nieuwe school is een hele kleine school met maar twee klassen: een kleuterklas en een klas met maar acht leerlingen uit groep 3 tot en met groep 8, waar bijna geen leeftijdsgenoten in zitten. De Breintrein, heet de school en aan het hoofd staat een wel heel eigenaardige directrice, die altijd een donderwolk boven haar hoofd lijkt te hebben.

Gelukkig heeft de vorige (overleden) eigenares van het opknappertje waar Mimir en haar vaders zijn neergestreken aan de volgende bewoners een toom kippen en drie konijnen nagelaten. Mimir ontfermt zich direct over de verzorging van de dieren, waarvan de konijnen luisteren naar de originele namen Descartes, Spinoza en Maya Angelou.

Evy Danckers heeft een vlotte schrijfstijl en voert ook talige personages op. Mimir en Papaja spelen regelmatig scheldwoordenalfabet, waarbij ze om de beurt scheldwoorden verzinnen als uilenbraakbal, vleermuisvlerken en wrattenzwijnwratten. Achterin het boek vind je een overzicht van hun verzinsels.

In eerste instantie lijken de scholieren en de directrice een gesloten bastion waar Mimir met haar kleurrijke kleding en oorwarmers niet in past. Dit kost haar de nodige hoofdbrekens en ze deelt haar gedachten en gevoelens regelmatig met Descartes, Spinoza en Maya Angelou, wat haar luisterende oren en onverwachte hulp oplevert. De konijnen blijken niet voor niets vernoemd te zijn naar bekende filosofen en een burgerrechtenactiviste. Geleidelijk aan weet Mimir met haar zonnige en ontwapenende karakter het een en ander open te breken en langzamerhand bouwt ze een vriendschap op met haar klasgenoot Otis en krijgen we zicht op het probleem van de directrice.
‘Probeer een regenboog in iemands wolk te zijn’ is een citaat van Maya Angelou en daar verwijst de titel naar: Mimir blijkt zelf die regenboog te zijn.

Dit boek van Evy Danckers is niet alleen vlot geschreven, maar heeft ook een sterke opbouw, waardoor je telkens toch weer verrast wordt over waar het verhaal naartoe gaat. Alles is net een beetje anders dan je in eerste instantie vermoedt.
De illustraties van Marijke ten Cate zijn net zo kleurrijk als de personages in dit boek zelf. Soms staan ze op één pagina, soms lopen ze over beide pagina’s heen. Ook de kleine tekeningetjes die hier en daar naast de tekst te vinden zijn geven het boek iets extra’s.
Een heel plezierig en opbeurend boek om (voor) te lezen. En goed nieuws: er komt een vervolg, waarin Otis de hoofdpersoon zal zijn. De wolken van Otis. Iets om naar uit te kijken!

Mariska Venema

Evy Danckers – De regenboog van Mimir. Met illustraties van Marijke ten Cate. Lemniscaat, Rotterdam. 196 blz. € 16,99.