De Poezieboys & het RSP Poëziefestival Poëzie mag dan wel in de reanimatiefase zitten, zoals Ronald Giphart het noemt, er worden nog genoeg evenementen met dat genre georganiseerd. Deze week
Nocturn Het is 03.22 in een natte donkere nacht als ik de batterijen in de kerstlampjes op mijn terras uit klik. Daarop hoor ik gestommel en rumoer op de steiger:
In de trein van Amsterdam naar Hoofddorp is een meisje van een jaar of achttien druk in gesprek met haar vriendinnen. Op het scherm van haar mobiele telefoon wankelt een
Vadermoord In meerdere publicaties heb ik gememoreerd dat ik door Het behouden huis van Willem Frederik Hermans ooit (in 1962, ik was 17) de literatuur ben ingetrokken. Maar bij herlezing
Het planetarium van Eise Eisinga in Franeker is een wonder van vernuft en techniek. In het schitterend diepblauw geschilderde plafond van zijn woonvertrek beschrijven zes planeten al 244 jaar, door
Volgens Joost Oomen zijn Ilja Leonard Pfeijffer, Connie Palmen, Pieter Waterdrinker, Tommy Wieringa, Peter Buwalda en Arnon Grunberg niet echt goede schrijvers. Dat komt doordat ze zichzelf te serieus nemen.
Soms grijpt een boek je zo ongenadig bij de kladden dat er niks anders op zit dan doorlezen. Het wonderlijke van romans is ook dat ze maar één dimensie van
Hi Anton, Ik ben aangeland op p. 396, hoofdstuk 146, in En garde! Het boek is een overstelpend Document Humain, een woordstroom die je soms meevoert en soms tegenstaat (ik
Als kerstgedachte wil ik eens een glas kraanwater op tafel zetten. Helder, zoet water dat zich losmaakte uit een zee, opging in een wolk waarin je iemand herkende, bevroor en
Ontmoetingen: Een overlijdensbericht per mail In de mail het bericht van zijn uitgever: dichter André van der Veeke is overleden. Geboren in Rotterdam, maar zijn hart gegeven aan Zeeland en
Het is een bijzondere magie: tientallen musici die tegelijk hun instrument bespelen en mij daarmee een andere wereld in voeren. De brille van de componist is daarbij conditio sine qua
Zwagerman en de ziekte van de zichtbaarheid De vuistdikke biografie van Joost Zwagerman roept opnieuw vragen op hoe het komt dat deze schrijver na een energiek en gedisciplineerd begin zo
De jonge Azerbeidzjaanse arts zat op een stoel in het Spinozahuis aan de Paviljoensgracht in Den Haag. Filosofie voerde hem naar Den Haag. Geneeskunde was zijn roeping, Spinoza zijn bestemming.
Vriend J ligt in het ziekenhuis. Hij zit vast aan een roestvrijstalen kerstboom waaraan allemaal zakjes en flesjes hangen. Hoog in de boom de spullen die zijn lijf in moeten,
(Met dank aan hersenprofessor Dick Swaab) In mijn zojuist bij uitgeverij Pluim verschenen zwanenzang In verlatenheid, een lange novelle (207 pp.) waarin ik in een ‘gecontroleerde stream of consciousness’, terugga
November, zaterdag, grijs, koud, regen dreigt, maar blijft op afstand. We zeilen de boot vanuit Lelystad terug naar Almere Muiderzand. Met een comfortabele bakstagwind koersen we parallel aan de Flevolandkust
Ontmoetingen: Chinezen met Gerard van Emmerik Het restaurant had slechte recensies geoogst. Eend te droog, serveerster te lomp, boontjes uit blik. Via Google kon niet gereserveerd worden. Die avond was
Amsterdam, 5 november 2025. Lieve aanwezigen, Het ontstaan van mijn boek In verlatenheid, dat hier vandaag gepresenteerd wordt, heeft een opmerkelijk verloop gehad. Het begon met mijn beslissing om mee
Ik kreeg een door mijn dochter (11) opgestelde boomtoets onder mijn neus geschoven. Die maakte ik met succes en dat leverde mij een mooi rapport op: ‘Karel is een lieve,