Eindelijk, 220 jaar na hun dood, hebben Betje Wolff en Aagje Deken een schrijverssteen gekregen in de De Nieuwe Kerk in Amsterdam. De burgemeester van Purmerend, Ellen van Selm, met
Joke Brasser, Yra van Dijk en Marie-José Klaver maakten een lessenreeks rond Sara Burgerhart (te vinden op literatuurgeschiedenis.org) van Betje Wolff en Aagje Deken en ze gebruikten daarvoor de vernieuwde
Mannen zijn viezerikken en machtswellustelingen Nu toch een raar boek gelezen! Er moet nodig eens gelucht worden van Judy van Emmerik bevat, vertelt het voorplat, ‘veertien stukken over, onder meer: Rudy Kousbroek,
Fijn interview vandaag in NRC Handelsblad met Marita Mathijsen (die emo-biografie gaat schrijven over Betje Wolff) en Piet Buijnsters (die al een biografie over Wolff en Deken schreef in 1984).
Zeg je Betje Wolff dan zeg je Aagje Deken, maar Marita Mathijsen gaat de dames nu wel uit elkaar halen. Op haar blog kondigt Mathijsen aan dat ze bezig is
Op Neerlandistiek is een interessante discussie bezig over De historie van Sara Burgerhart. Jos Joosten schreef over #metoo in het boek. Marc van Oostendorp en Jos Noorman (ook op deze
Razend geil op Sara Dankzij de frisse hertaling van Tonnus Oosterhoff kan nu iedereen ontdekken hoe boeiend de Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart nog steeds is. Sara Burgerhart werd voor
De grootste schelm is natuurlijk de schrijver zelf Kees ’t Hart heeft een wonderbaarlijk boek geschreven, een roman in brieven zoals Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart een ‘oorspronkelyk vaderlandschen’ roman
Vrijwel iedereen kent de beroemde regel van Adriaan Roland Holst over Simon Vestdijk: ‘O, Gij, die sneller schrijft dan God kan lezen!’ Het is het laatste vers van het openingsgedicht