In haar mooie roman In het oog laat Marijke Schermer haar hoofdpersoon een huis binnengaan van een voor haar onbekende man die ze al een tijdje volgt. (Tip: nooit voordeursleutels onder de mat of een bloempot stoppen.) Een scène die deels gebaseerd is op de werkelijkheid, schrijft Schermer vandaag in het Volkskrant Magazine, al wist de man in het echte leven dat Schermer een paar uur in zijn huis ging dwalen.

Schermer kan door middel van een ‘domuscopie’ inzicht geven in het leven van anderen en zoekt mensen die vier uur lang de sleutel van hun hun huis willen afgeven zodat zij alleen kan rondkijken.

U laat een handgeschreven briefje voor me achter met iets over u op dit moment in uw leven, een vraag, een thema of iets anders dat u van belang acht, dat mag kort of juist uitgebreid. U ruimt niets op, verandert niets en geeft mij de ruimte om op zoek te gaan naar u. Ik mag alles bekijken, er gaat geen la op slot.

Is het vervolgens mogelijk voor mij om dan, zonder u ooit te ontmoeten, een idee te krijgen van wie u echt bent? Zult u zich herkennen in de persoon die ik vervolgens beschrijf, een portret opgebouwd uit alle scherven van het verhaal dat ik denk aan te treffen bij u thuis?

Schermer anonimiseert de verhalen die ze daarna schrijft voor het magazine en je krijgt ook nog een roman van haar gratis als je meedoet.

Lees het hele stuk hier.

(foto: Friedrich Haag, CC BY-SA 4.0, via Wikipedia)