Deze volgende recensie is geschreven in 2007. De wereld als instituut Merkwaardige roman is dit. De laatste gasten begint als een drama en langzamerhand sluipen er steeds meer lichtvoetige, soms
Een witte plastic stoel op het strand Met Wachten op Noah heeft Ish Ait Hamou een ontroerende roman geschreven over hoe kinderen het hart kunnen stelen van ouders, die geen
Handboek voor de dichter Bijna anderhalf miljoen Nederlanders willen een boek schrijven en publiceren, zo blijkt uit een recent onderzoek van Ipsos I&O. Uit eerder onderzoek is bekend dat 26,6%
Symbolische orde en literaire provocatie Wat hebben Baudelaire, Flaubert, Zola, Gide, Mallarmé en Céline met elkaar gemeen? Allemaal tartten ze met hun literatuur burgerlijke normen van smaak, fatsoen en zedelijkheid
Dat is de wereld, mijn vriend In de scheur van de nacht is de titel van de bloemlezing die Bart Vonck samenstelde uit de door hemzelf vertaalde Verzamelde gedichten (2009)
De tederheid van de taal Rogi Wieg (1962 – 2015) was zogezegd in de wieg gelegd voor een getergd, romantisch leven, voor de beroering, de verwondering. In Ik heb moeite
Een stem van tien eeuwen geleden Het lied van Rosa eindigt met bladzijden vol bronvermeldingen en toelichtingen over historische figuren en muzikale termen. De roman wordt voorafgegaan door een kaartje
Verdwenen gezichten Kolonialisme heeft veel gezichten, doorgaans niet zo fraaie. Ineke Riem belicht in haar roman Er was eens een stenen hoofd de teloorgang van letterlijke gezichten, die van de
Kort voor de capitulatie Wat is de rol van de schrijver in het algemeen, in het bijzonder tijdens, om het eufemistisch uit te drukken, geopolitieke strubbelingen? Een gids, een chroniqueur
Deze recensie komt uit 2007. Literatuur als spiegeltent Nog maar net het nieuwe jaar in en daar ga ik alweer in discussie met een roman. Abdelkader Benali schreef met Feldman
Liefde vreet aan je Je zou bij de titel van de nieuwste Detlev Van Heest, Dit was het, kunnen denken dat het hier een slotstuk betreft van een oeuvre. Een
Voyeur in Russische bajes Het heeft altijd iets ongemakkelijks als een journalist, die gewend is nieuws te maken, zelf onderwerp wordt van het nieuws. Het overkwam de Amerikaanse verslaggever Evan
Een opstal zonder verzekering Bij een opstal denk je misschien algauw aan een stevig gebouw, een schuur, garage, loods, of huis. Daarom roept de titel van de dichtbundel Opstal van
Nadir wil de wereld redden Zou jij je moeder meenemen naar een veilige plek als de wereld vergaat? Je geliefde? Je hond? Of een megagrote doos theezakjes? In Bunker, de
Spartelen als een drenkeling in oude teksten Detlev van Heest houdt, zoals zijn grote voorbeeld Han Voskuil, dwangmatig zijn dagboek bij. Vaak tot ongenoegen van de mensen om hem heen,
Je bent er niet meer dus je bent er niet meer De zelfgekozen dood van je beste vriend niet lang na de terroristische aanslagen op de Twin Towers in New
Een literaire sudoku In Mijn hart, mijn cheeta wordt het naoorlogse Nederland verweven met mythologische motieven als de Griekse held Odysseus, de zondvloed en sprekende dieren. Maar is dat voldoende
Hoe weet je dat een liefde voor altijd is? Twee weken geleden las ik de biografie van Simone de Beauvoir van Kate Kirkpatrick in drie regenachtige dagen ademloos uit. Ik
Israël en zionisme volgens Hannah Arendt ‘Een land zonder volk voor een volk zonder land,’ aldus het credo van Theodor Herzl, grondlegger van het zionisme. Maar achter deze, voor velen