Every picture tells a story Ik vind de oorspronkelijke Franse titel mooier: L’homme qui lisait des livres, ‘De man die boeken las’. In de vertaling van Ursula Teijink heet de
Verhalen maken de sport Stelt u zich even de olympische finale 100 meter sprint voor. U weet niets van de acht deelnemers, behalve dat het mannen of vrouwen betreft die
Stuurloze revolutionair Italië in de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw, de beruchte Loden Jaren, met extreemrechtse en extreemlinkse terreur en voortdurende vrees voor staatsgrepen. Tijd ook van diepe
Het banale wordt verheven In zijn nieuwe roman, Duizend meter, doet Christophe Van Gerrewey wat hij ook in eerdere romans deed: hij richt zich op een aspect van de werkelijkheid
Enthousiasmeren met flair Lo van Driel, gepromoveerd op het gebied van de negentiende-eeuwse taalwetenschap en schrijver bij De Wereldbibliotheek van diverse werken over Duitsland en Berlijn, is duidelijk de aangewezen
Kleine verse novels met grote zeggingskracht Soms is er niets meer nodig dan een schrijver, een tekst en een lezer, niets daartussenin, en dan is het goed, omdat het stroomt.
Een daad van liefdevolle ontluistering Is het boek van Sigrid Bousset over de Vlaamse Ivo Michiels een schrijversbiografie, een dubbelbiografie of een memoir? Wat ik haar niet vertelde is een
Mezelf tot nummer twee maken Als de hoofdpersoon van Merijn de Boers nieuwe roman, Rollende stenen, een saai uitzendbaantje heeft op een meubelbeurs in Amsterdam, ontmoet hij daar zijn grote
Opeens begrijp je Wout Weghorst Het grootste gemis in mijn onderwijsverleden is dat ik nooit een vak heb gehad waarin teksten uit de Griekse Oudheid centraal stonden. Ik kan ze
Deze recensie over De steniging komt uit 2006. Problemenstorm Hoe beschrijf je in een roman ‘gewone’ mensen? Tot aan het eind van de negentiende eeuw fungeerden ze vaak als komische
Gefeliciteerd, je bent nog niet dood! Wat als het vergaan van de wereld niet de vorm krijgt van klimaatverandering of een nucleaire oorlog, maar van een intergalactische, dodelijke survival-realityshow voor
De meeste critici bijten niet Recenseren is je op glad ijs begeven, dat weet iedereen. Iedereen waarschuwt je er ook voor. Zou je daar nu wel aan beginnen? Zeker dat
Brievenpost aan vakgenoten #4 Ha Megan, Aan het begin van je nieuwste boek, Aardige vrouwen, had ik nog bijna even het gevoel dat het niet voor mij bedoeld was. In
Aan de wereld deugt maar weinig en aan Oostenrijk helemaal niets Met Oude Meesters voegt Uitgeverij Vleugels al het dertiende deel toe in haar serie vertalingen van werk van de
Over het zwijgen binnen families De Duitse Judith Hermann heeft in haar verhalenbundels het verleden en de herinnering eerder gethematiseerd, maar heeft die nooit expliciet verbonden met haar familiegeschiedenis. In
Er hangt een woord in de lucht Maartje Luccioni (1935) heeft een prima geheugen, afgaande op de herinneringen aan haar kinder- en jeugdjaren in Nijmegen, nu samengebracht in een intieme
Klokken van glas Hoe kun je waardig schrijven over mensonterende oorlogsmisdaden? Na mijn essay ‘De kracht en het manco van de karikatuur’ kreeg ik van verschillende mensen boekentips. Een daarvan
De volgende recensie komt uit 2006. Psalmen, vissen en vogels Voorin de nieuwe en vermakelijke roman Het psalmenoproer van Maarten ’t Hart staat een lijst met al zijn vanaf 1971
Elke aankomst is de belofte van een vertrek De vele reizen van Rainer Maria Rilke (1875 – 1926) hingen nauw samen met de ontwikkeling van zijn poëzie. Florian Jacobs schreef
‘zodat ik niet breek en alle controle verlies’ De nacht van Sara Gordan begint met een treffend motto van Joan Didion: ‘When we talk about mortality we are talking about