Recensie: Dave Eggers – Contrapposto
Een meesterlijke tegenpose Zowat twintig jaar zoemden Cricket en Olympia, de hoofdrolspelers van Contrapposto, al rond in het hoofd van Dave Eggers. Groot is de kans dat het duo binnenkort
Recensies
Recensie: Atte Jongstra – Inkt, bloed & liefde. Leo Vroman (1915-2014)
Iemand die leeft Atte Jongstra als biograaf. Wie had dat gedacht? De man die zich niet in de laatste plaats van andere schrijvers onderscheidt door graag tamelijk excentrieke invalshoeken te
Recensie: Takis Würger – Voor Polina
Romantische overdaad en gebrek aan geloofwaardigheid In Voor Polina vertelt Takis Würger het verhaal van Hannes Prager en Polina, twee mensen die vanaf hun kindertijd met elkaar verbonden zijn, elkaar
Recensie: Peter Verhelst – Nachtatlas
‘als was het voor de laatste keer en dan’ Misschien zijn wij als eenvoudige aardbewoners wel allemaal dragers van het hemelgewelf. Je denkt dat het niets weegt, maar je bent
Recensie: Ariëlla Kornmehl – De vlindermaand
De onderstaande recensie van De vlindermaand gaat over een roman uit 2006. Te veel zelfmedelijden In De vlindermaand van Ariëlla Kornmehl gaat het om een gekrenkte ziel. Joni is arts,
Recensie: Anton Korteweg – Ik, om maar iemand te noemen
Met uitgestreken smoel Emeritus-dichter, heer van stand en voormalig langjarig directeur van het, toen nog Letterkundig Museum, Anton Korteweg doet van zich spreken met zijn vijftiende bundel Ik, om maar
Recensie: Maud Vanhauwaert – Leven in Mootjes
Niets van dat alles Het allerallerallerleukste weetje over uitgeverijen en drukkers dat ik deze maand tegenkwam, is dat het heel veel kostbaarder en complexer is om ‘niets’ te drukken dan
Recensie: Jannah Loontjens – Gala en Zev
Hoe kun je van een moordenaar houden? Filosofe en romancière Jannah Loontjens begeleidt een schrijfgroep in een gevangenis en heeft verhalen van een drugscrimineel aangehoord. In haar vijfde roman Gala
Recensie: Kornel Filipowicz – Memoir van een antiheld
Een missen, steeds groter en groter In De Groene Amsterdammer van afgelopen 27 mei haalt Geert Mak in zijn essay ‘We staan tesaam voor het gericht’ een uitspraak van de
Recensie: Lucas Ligtenberg – Van hier de laatste groeten
Dag, tot weerziens Wat ging er om in de duizenden gedeporteerden, allereerst naar Westerbork en daarna naar bestemmingen elders in het Derde Rijk? De vraag die al generaties bezighoudt, is
Recensie: Joke Brasser – Oude teksten voor jonge lezers
Nieuwe dwarsverbanden met oude teksten Met Oude teksten voor jonge lezers levert Joke Brasser zeer waardevolle inzichten voor zowel beginnende als ervaren docenten. De boodschap is eenvoudig: neem een oude,
Recensie: Daniël Dee – Bijna vijftig en nog steeds niets bereikt
Het draait telkens weer om wat er niet is Soms geeft een schrijver de recensent een handreiking bij zijn werk. In Bijna vijftig en nog steeds niets bereikt laat Daniël
Recensie: Margaretha van Andel – Het addergebroed van Slot Thetinga
Kind in een sekte in zeventiende-eeuws Friesland In Het addergebroed van Slot Thetinga neemt Margareta van Andel de lezer mee naar zeventiende-eeuws Friesland. In de buurt van het Friese dorpje
Recensie: Lies Van Gasse – Mannen zonder hoofd
Van dromen, overkoken en een glimp van een r(e)us Wie samenhang zoekt, zou kunnen beginnen met het lezen van Mannen zonder hoofd van Lies Van Gasse. Bijvoorbeeld om erachter te
Recensie: Huub Beurskens – Albinoziel
De onderstaande recensie van Albinoziel verscheen voor het eerst in 2005. Balen, idiote lezer Met de kleine roman Albinoziel ben ik voorlopig nog niet uitgepuzzeld. In niet meer dan 128
Recensie: Asmae Amaddaou – Brand, lieverd, brand
Een thuis om eigen te maken Sinds Asmae Amaddaou’s krachtige optreden half april bij de derde Poëzie in Carré, keek ik reikhalzend uit naar de verschijningsdatum van Brand, lieverd, brand.
Recensie: Jens Christian Grøndahl – Iets verloren in het donker
Moederschap of ambitie Een schrijver hoeft het niet gemakkelijk te maken, de rechtgeaarde lezer mag best wat moeite doen, pikt het, als het goed is, toch wel op. Zo af
Recensie: Florian Illies – Als de zon ondergaat. De familie Mann in Sanary
Het verloren vaderland In februari 1933 houdt de Duitse schrijver Thomas Mann in het Concertgebouw in Amsterdam een lezing ter ere van de vijftigste sterfdag van Richard Wagner. Op dezelfde
Recensie: Dimitri Verhulst – Een verwittigd man is niets waard
Schopenhauer, Houellebecq, jazz en magnetronmaaltijden Ik verheugde me jaren lang altijd op de nieuwe Verhulst, maar dat gevoel is nu een vage herinnering. Helaas is de kwaliteit van Verhulsts romans
Recensie: Marja Pruis – Zonnehuis
Weet je wat het is, Mar? ‘Ik weet niet wat een ander ziet. Ik kan alleen voor mezelf spreken’, schrijft Marja Pruis in Zonnehuis, haar deeltje van de steeds omvangrijker