Marc van Oostendorp, hoofdredacteur van Neerlandistiek, las Arnon Grunbergs recent uitgekomen essay Mogen we nog een beetje leven? over de Bergrede en schrok ervan: ‘Wat is er aan de hand? Heeft hij nog wel zin in dat schrijven?’

Volgens Van Oostendorp is Grunberg het op stilistisch gebied kwijt omdat hij zich niet meer in toom kan houden met uitweidingen ‘die de jonge Grunberg nooit zo had laten staan’. Hij onderbouwt zijn mening met twee passages, waarna hij (zelf ook behoorlijk ongelukkig geformuleerd) opmerkt:

Ook in dit opzicht wekt het boek de indruk dat de schrijver, om welke reden dan ook, heeft bedacht: laat ik een essay schrijven, we zien wel waar we zien waar we uitkomen, maar op geen enkel moment afstand genomen om wat uitweidingen te schrappen en te zien of wat er op het eind uitkomt wel te maken heeft met het beginuitgangspunt.

Als spielerei is het tegelijkertijd ook niet heel geschikt, want ook daarvoor is het te weinig geconcentreerd.

Van Oostendorp zoekt naar een verklaring voor die laksigheid en geeft haar in de slotwoorden van zijn stuk:

Grunberg is een schrijver van wie ik altijd alles lees, iemand die grappig kan zijn én slim én ontroerend én prikkelend. Maar in dit boek lijkt het net alsof hij het allemaal niet meer volhoudt.

Lees Van Oostendorps gehele artikel hier.