Een zachtaardige schrijver is er niet meer. De Groningstalige dichter Henk Puister is op 73-jarige leeftijd overleden. in 2024 kreeg hij de tweejaarlijkse K. ter Laanprijs. De jury zag ‘de aanwezigheid van Henk Puister in de Grunneger toal als de Martinitoren in Stad; zo vanzelfsprekend dat hij niet opvalt. En heeft Henk Puister de K. ter Laanprijs niet allang gehad? Nee dus, maar 70 jaar is een mooie leeftijd om deelgenoot te worden van dit pantheon van de Grunneger cultuur.’

In 2009 stelde Jan Glas voor Uitgeverij kleine Uil een bloemlezing uit zijn werk samen: Bliedschop veur t bezeren

Henk Puister schrijft mooi, zorgvuldig Veenkoloniaals, z’n moedertaal. In zijn verhalen en gedichten heeft Puister oog voor de zwakkeren in de samenleving, de liefde, zorg en ‘omdenken’ die de mensen aan elkaar bindt. Hij schrijft ook over de onverschilligheid en het onbegrip die er tussen mensen bestaat en de eenzaamheid die daaruit voortkomt. Hij schrijft over de grote Liefde, die onzeker en verlegen maakt en altijd op afstand wordt beleden en de onmacht deze gevoelens te uiten. Puister voelt zich sterk verbonden met de kwetsbare scharrelaars in onze moderne maatschappij, hij haalt ze uit de anonimiteit.

In veel van zijn gedichten voert Puister deze mensen op, maar de poëzie gaat evenzeer over de dichter zelf. Zijn gedichten zijn altijd uiterst persoonlijk en spreken door hun eerlijkheid een grote schare lezers aan. Veel mensen vinden herkenning in het werk van Henk Puister.

(foto © Jan Glas)