Lale Gül was aanwezig in het radioprogramma De Perstribune om te praten over haar nieuwe boek dat ze samen met Johan Derksen maakte voor uitgeverij Inside, onderdeel van Overamstel. Ze is weg bij Prometheus, maar goed ingelichte bronnen vertellen ons dat haar portret nog wel in de gang hangt.
Het nieuwe boek heeft als verrassende titel Gül & Derksen en als ondertitel ‘Vrijheid, woke en de nieuwe moraal volgens twee generaties’. Een van de inleidende vragen van Margreet Reijntjes gaat over ruzies. Op haar vervolgvraag komt een opmerkelijk antwoord.

MR: Heb je veel meningsverschillen, ruzies die je dus niet lukt op te lossen?
LG: Jawel, geregeld. Niet per se met mijn vrienden, maar bijvoorbeeld, ja, ik weet niet of ik dat hier moet delen, maar nu zit ik weer in een zakelijk conflict met mijn huidige uitgeverij.
MR: Met Mai Spijkers [van Prometheus] toch?
LG: Nee, daar ben ik juist weg bij dit boek. Daar heb ik ook ruzie mee gehad omdat ik wegging. [lachje] Maar nu zit ik juist bij Overamstel. Ik heb altijd ruzie, altijd dingen waar ik het niet mee eens ben. Of de gaan van zaken, dingen die ik wil veranderen en daar zijn anderen het weer niet mee eens en iedereen denkt dan weer aan zijn eigen belang dus.
MR: Wat is dan nu, om daar nog even op in te gaan, het conflict met die nieuwe uitgever?
LG: Ik ben het gewoon over heel veel dingen niet eens, zoals het is gegaan. Bijvoorbeeld, ze hebben zonder het te vragen een luisterboek van mijn boek gepubliceerd met de stem van een ander, terwijl ik duidelijk had gezegd dat ik zelf altijd het inspreek, mijn eigen boeken. Nou, ik werd daar totaal door overvallen en verrast. Niemand vraagt mij iets. Niemand overlegt met mij. Dat vind ik gewoon zo pijnlijk ook, ik word er echt verdrietig van. dat heb ik ook in boze mails uitgelegd, maar ik krijg daar geen reactie meer op, dus het zal wel.
MR: En is het zo dat je dan denkt nou daar gaan we een rechtszaak over beginnen?
LG: Nee, dat niet dat niet, dit is zo ja…
MR: Want Overamstel is dan nu waar je dit boek met Johan Derksen, Marieke Derksen dus, zijn dochter.
LG: Ja, precies.
MR: En met haar heb je nu dit conflict?
LG: Nee, zij is niet de directeur van de uitgeverij, Overamstel, dat is iemand anders, maar daar heb ik nu een conflict mee.
MR: maar hoe ver gaat dat? Ik bedoel, ga je zeggen: jongens hoor eens even, ik ga naar de rechter? Of hoever ga je dan?
LG: Nee, dat niet. Ik stuur gewoon geïrriteerde mails met waar ik het allemaal niet mee eens ben en dit is slechts één onderdeel daarvan, en dan krijg ik ambtenarentaal terug met dat dit in het contract stond of weet ik veel wat en dan denk ik: oh, blijkbaar hoef ik gewoon niet op empathie te rekenen of zo en dan ben ik daar echt gewoon even een paar dagen van slag van. Ik geef gewoon aan dat ik het zelf had willen doen. Ik bedoel: hoe moeilijk is het dan om te zeggen: klopt, je hebt gelijk, wij zitten fout?
MR: En heb je dat gecheckt in je contract, want als daar staat…
LG: Nee, maar dat interesseert me ook niet, want ik heb gewoon aangegeven… het interesseert me vrij weinig wat in m’n contract staat, als ik aangeef, hé, ik spreek dat altijd zelf in, mijn eigen boeken, dan lijkt het me vrij simpel dat je dat mij laat doen.
MR: Maar als in het contract staat, eventjes de advocaat van de duivel ben ik dan in dezen, als in het contract staat: wij mogen het laten inspreken door wie we willen…
LG: Ja, dat staat er blijkbaar. Ik heb het niet eens gecheckt, maar het zal wel.
MR: Maar dat is dan toch ook relevant of niet?
LG: Nee, vind ik niet. Ik vind dat menselijk contact boven zo’n, hoe noem je dat, ambtenarentaal van een contract gaat, zeg maar. Of juridische taal van een contract, ja, dat vind ik heel irrelevant. Ik heb het toch gewoon zelf aangegeven, dus als wij een goede verstandhouding willen houden dan moet je dat toch gewoon een beetje serieus nemen?
MR: Nou ja, daar kan je dan enorm over discussiëren, want ja een contract is een contract natuurlijk. Maar goed, het had geholpen als ze hadden gezegd: jeetje wat vervelend, goh, dat moeten we misschien een volgende keer beter doen, maar ja, het staat in het contract. Had dat geholpen?
LG: Ja! Maar dat kreeg ik ook niet. Het is gewoon meer van: ja het staat in het contract dus houd je mond. Nou, dan denk ik oké, dan houd ik mijn mond wel.

Luister en bekijk het hele gesprek hier na.