Ontmaskerende eenvoud Natalia Ginzburg wordt terecht beschouwd als een van de scherpzinnigste stemmen van de twintigste-eeuwse Italiaanse literatuur. In Valentino & De moeder, vertaald door Jan van der Haar, laat

Geschreven oprechtheid ‘Wij waren niks,’ schrijft Natalia Ginzburg in Nooit moet je me vragen, haar verzamelde essays uit het Turijnse dagblad La Stampa uit het eind van de jaren zestig

Kleine Deugden In het voorwoord bekent essayist Jan Postma een geheim. Nadat hij Engelse vertaling van De Kleine Deugden las, was hij verliefd op het werk. Toen hij enkele jaren

Achteloos de oorlog in Hoe de Tweede Wereldoorlog zich voltrok in Italië is tot op zekere hoogte bekend uit de geschiedenisboeken. Het duistere bondgenootschap dat fascistenleider Mussolini met nazi-Duitsland voor