Een reus en vier borsten

Dit weekend wordt de culturele hoofdstad Leeuwarden bevolkt door reuzen. Een letterlijk hoogtepunt in het jaar dat de Friese hoofdstad helemaal tot leven komt. Ze zijn meer dan levensgroot die reuzen van Royal de Luxe: de duiker, het meisje en de hond. Maar hoe levendig ook, het blijven imposante marionetten.

Ik heb de langste man ter wereld, de Turk Sultan Kösen, gezien op de Boekenbeurs in Antwerpen. We reikten de Tzum-prijs voor de mooiste zin uit aan Erwin Mortier en dachten dat zoiets veel publiciteit zou opleveren. Ik stond op een stoel om een kleine groep toe te spreken. Helemaal aan de andere kant van de hal stond ook iemand op een stoel, maar daar stond een enorme menigte met verschillende tv-camera’s. Wie stal daar onze publiciteit? Het was dus Sultan Kösen en hij stond niet op een stoel. Als je 2 meter 51 bent dan hoef je geen stoel te pakken om een nieuwe lamp aan het plafond in te draaien. Overigens is Kösen maar een kleintje vergeleken bij de in 1940 gestorven Robert Wadlow die met zijn 2 meter 72 met kop en schouders boven Kösen zou uitsteken. Een half uur later liepen we langs de stand waar de langste man van de wereld zat. Hij was de blijkvanger van het Guinness Book of Records. Elke keer als iemand met hem op de foto wilde, hees hij zich moeizaam op zijn krukken omhoog. Het bestaan tot een kermisact gedegradeerd.

In de jaren tachtig heb ik op de kermis de vrouw zonder lichaam en de vrouw met vier borsten gezien. Mijn neefje en ik waren als eersten in de tent en moesten lang wachten tot die gevuld was. Na wat een eeuwigheid leek ging het gordijn eindelijk open en daar zagen we een hoofd op een tafeltje. Onder het tafeltje waren spiegels geplaatst die de illusie moesten wekken dat daar geen lichaam achter zat. Na vijf minuten ging het gordijntje dicht en hoorden we heel veel gestommel achter de schermen en toen het gordijntje weer openging zagen we dezelfde vrouw met een andere pruik en ze beschikte opeens wel over een lichaam. Haar bovenlichaam was op twee beha’s na ontbloot. De eerste beha zat op de normale plek. De tweede beha zat op een vetrol halverwege de buik. Een half uur wachten en tien minuten entertainment voor drie gulden. Buiten vertelden we aan iedereen dat ze dit niet mochten missen.

Coen Peppelenbos

Deze column verscheen eerder in  verkorte vorm in de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden op 18 augustus 2018.

0