Als kerstgedachte wil ik eens een glas kraanwater op tafel zetten. Helder, zoet water dat zich losmaakte uit een zee, opging in een wolk waarin je iemand herkende, bevroor en als sneeuw neerviel op een berg, daar wegsmolt, een rivier vormde en zo onze delta in gleed, slinks bij de riviermonding weggeleid in Zuid-Hollandse duinbekkens rust en reinheid vond, en zo, vers en fris met de ziltige hint van vrijheid in mijn glas terechtkwam. Zulk water gun ik alle mensen.