Karel Feenstra (1976) is speechschrijver bij het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Sinds 2013 schrijft hij elke week 80 woorden voor Tzum. Hij debuteerde in december 2018 met de bundel Hand schudt hoofd.
Wij zijn geen goede ruziemakers. Niet dat we het conflict mijden, het komt er gewoon zelden van. Dat het soms moet knetteren, met slaande deuren en zo, daar zien wij
Langs het wandelpad op de Marker Wadden komen we een klein wit tentje tegen. Het blijkt een val voor dansmugjes. Via de nok worden de argeloze insecten een fles met
Op een oude foto uit de jaren negentig loop ik een open geslagen Volkskrant lezend door Workum. Het nieuws spellen was destijds een liefhebberij die ik dagelijks beoefende, ook tijdens
Ineens is de basisschooltijd voorbij. Voor het laatst fiets ik met onze dochter mee naar haar school. Het afscheid van een tijdperk. Het is heet en droog, net als in
Vanaf de Lekdijk roken we het meteen: brand! Geen vuurkorfje of barbecue, maar verwoestend vuur in Schoonhoven. Terwijl we toekeken hoe de brandweer te werk ging, bracht de geur mij
In de Maria van Jessekerk in Delft schuifelt een priester plechtstatig naar het biechthok, knipt een lampje aan, neemt plaats en sluit de deur. Ik overweeg het andere deurtje te
Er zijn weinig zangers die de mannelijke grootverdieners bestraffender toezingen dan Ben Harper. Excuse me mister, zingt hij, de linkerhand schuivend over de hals van zijn slidegitaar. Een hele trits
Ik sta middenin een Oekraïense kraamkliniek. Er is weinig, tegen de muren stoelen met hoogzwangere vrouwen, hun handen om hun buik. Een net bevallen jonge vrouw ligt in het enige
We moeten een misverstand de wereld uit helpen. Als over sterke leiders gesproken wordt, dan worden meestal zwakke leiders bedoeld: leiders die het vermogen missen om met de complexiteit van
Tot het dessert ging alles goed. Op de chocoladeganache lag een chocoladetablet met een Klaas Gubbelsprentje. Ik zat naast mevrouw Gubbels en legde het delicate kunstwerkje eerbiedig op de rand
Er is te veel onrust, er kan en moet zo veel, de agenda zit altijd vol. Ik heb behoefte aan traagheid. John Cage (1912-1992) componeerde een episch orgelstuk: ORGAN2/ASLSP –
Iets later dan normaal verschijnt dochterlief aan de ontbijttafel. Lichte ontzetting in haar blik. Ze had gedroomd dat haar vader (ik dus) met de juf praatte en daarna met haar
Nog één keer varen we samen de zee op. Het is prachtig weer. Voorbij het havenhoofd van IJmuiden hijsen we de zeilen. De Noordzee. Ik heb een foto van papa
Op kraakheldere avonden waarop veel sterren te zien zijn, heb ik met vriend H. vaak de volgende conversatie: wanneer lukt het ons succesvol het universum te exploreren? Nooit, zeg ik
Het was een heel klein vogeltje met een welluidend keeltje. Vrolijk floot het de eerste zonnestralen over de tuin tegemoet. Dat duurde niet lang. Mies de poes wiebelde met de
Neem willekeurig honderd vogels wereldwijd, er zullen vijfenzestig kippen bij zijn. Kippen zijn met veel: ongeveer 33 miljard. Dinosaurussen zijn ze, miljoenen jaren doorgeëvolueerd. De mens zullen ze zonder twijfel
Ik las Het dagboek van Adrian Mole van Sue Townsend voor. Het onschuldige, elfjarige kinderhoofdje zeeg neer op het kussen, terwijl ik met kalme stem over de wederwaardigheden van de
‘Krijgt de dwang tot productie (kapitalisme) de taal in haar greep […], dan verkommert ze tot drager van informatie, dat wil zeggen tot puur communicatiemiddel,’ schrijft Byung-Chul Han. De dichtkunst
‘Het fluitje van de conducteur levert niet de kracht die de trein voortstuwt,’ aldus Tolstoj volgens Rudy Kousbroek, door Robbert Dijkgraaf aangehaald in NRC: niet de gril van de despoot,
Ik droomde dat ik met mijn moeder naar een lezing in een grote kerk ging. We waren heel vroeg en konden gelijk doorlopen. Helemaal vooraan vonden we twee mooie plaatsen.