Karel Feenstra (1976) is speechschrijver bij het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Sinds 2013 schrijft hij elke week 80 woorden voor Tzum. Hij debuteerde in december 2018 met de bundel Hand schudt hoofd.
Op de rand van de Utrechtse heuvelrug vind je sprengen: oude, aangelegde waterweggetjes in een park voor de welgestelden. Ik ben hier wel eens eerder geweest. Toen liep ik door
Het begon allemaal 110 miljoen jaar geleden. Afrikaanse en Euraziatische aardplaten schoven in elkaar. De brute, majestueuze kracht van die tektonische gebeurtenis hangt nog altijd in de Alpen. We verlaten
In de bergen gelden wetten die sterker zijn dan de zwaartekracht. Ze vangen de fietser aan de voet. Een onbedwingbare wil tot klimmen brengt vuur in de longen, brand in
We vierden – of beter: herdachten – J.C. Bloems zestigste sterfjaar met een dagje uit. Het was stralend weer. Met boeiende lezingen en mooie voordrachten welde de onsterfelijke kracht van
Het was stil op de Waddenzee. Bladstil. Eenmaal voorbij de Lorentzsluizen bij Kornwerderzand hadden de zeilen nog wat wind gevangen. De stroom voerde ons de Doove Balg door richting Texelstroom.
Delsia Bare en haar moeder uit Kentucky wezen een bod van 26,4 miljoen dollar voor hun huis en erf af. De familieboerderij wijkt tegen geen enkele prijs voor een AI-datacenter.
Ik ging op bezoek bij een medium. Zonder voorbereiding stak ze van wal. Ze haalde diep adem en vertelde hoe het met me ging. Daarna liet ik haar een foto
We voeren tussen strekdammen en dijken. Vroegen onszelf af: wat is natuur nog in dit land? Polders zijn ontkende zeeën, half water, half zand. Een droomwereld waarin miljoenen mensen wonen.
Wij zijn geen goede ruziemakers. Niet dat we het conflict mijden, het komt er gewoon zelden van. Dat het soms moet knetteren, met slaande deuren en zo, daar zien wij
Langs het wandelpad op de Marker Wadden komen we een klein wit tentje tegen. Het blijkt een val voor dansmugjes. Via de nok worden de argeloze insecten een fles met
Op een oude foto uit de jaren negentig loop ik een open geslagen Volkskrant lezend door Workum. Het nieuws spellen was destijds een liefhebberij die ik dagelijks beoefende, ook tijdens
Ineens is de basisschooltijd voorbij. Voor het laatst fiets ik met onze dochter mee naar haar school. Het afscheid van een tijdperk. Het is heet en droog, net als in
Vanaf de Lekdijk roken we het meteen: brand! Geen vuurkorfje of barbecue, maar verwoestend vuur in Schoonhoven. Terwijl we toekeken hoe de brandweer te werk ging, bracht de geur mij
In de Maria van Jessekerk in Delft schuifelt een priester plechtstatig naar het biechthok, knipt een lampje aan, neemt plaats en sluit de deur. Ik overweeg het andere deurtje te
Er zijn weinig zangers die de mannelijke grootverdieners bestraffender toezingen dan Ben Harper. Excuse me mister, zingt hij, de linkerhand schuivend over de hals van zijn slidegitaar. Een hele trits
Ik sta middenin een Oekraïense kraamkliniek. Er is weinig, tegen de muren stoelen met hoogzwangere vrouwen, hun handen om hun buik. Een net bevallen jonge vrouw ligt in het enige
We moeten een misverstand de wereld uit helpen. Als over sterke leiders gesproken wordt, dan worden meestal zwakke leiders bedoeld: leiders die het vermogen missen om met de complexiteit van
Tot het dessert ging alles goed. Op de chocoladeganache lag een chocoladetablet met een Klaas Gubbelsprentje. Ik zat naast mevrouw Gubbels en legde het delicate kunstwerkje eerbiedig op de rand
Er is te veel onrust, er kan en moet zo veel, de agenda zit altijd vol. Ik heb behoefte aan traagheid. John Cage (1912-1992) componeerde een episch orgelstuk: ORGAN2/ASLSP –
Iets later dan normaal verschijnt dochterlief aan de ontbijttafel. Lichte ontzetting in haar blik. Ze had gedroomd dat haar vader (ik dus) met de juf praatte en daarna met haar