Precies het goede woord ontdekken voor een bepaald fenomeen: dat is altijd een gebeurtenis. Op 10 oktober maakte ik kennismaking met het woord ‘stapelbiografie’, gemunt door Marita Mathijsen in haar onderhoudende key note lezing op de Dag van de Biografie in Nijmegen. Een stapelbiografie is zo’n biografie waar je enthousiast aan begint. Omdat de biografeling je interesseert, omdat je gespecialiseerd bent in het tijdvak of het werkveld van de biografeling of omdat je er een recensie over las. Maar na 150 pagina’s leg je het boek ‘even’ weg op de stapel. Het lukt de biograaf niet om je echt te boeien. En dan blijft dat boek liggen, op die stapel naast je stoel of naast je bed. De bladwijzer lijkt je verwijtend aan te kijken. Je probeert het nog eens. Begint in een volgend hoofdstuk, maar strandt toch. Uiteindelijk lees je het laatste hoofdstuk, waarin de biografeling uiteraard doodgaat zonder dat hij of zij ooit tot leven kwam voor je. Teleurgesteld zet je de stapelbiografie in de kast, want in ons kleine taalgebied is de kans klein dat er op korte termijn een betere biografie verschijnt over deze persoon. Je kunt de lezing van Marita Mathijsen hieronder bekijken.

Afbeelding: foto vuurwerk: I, Ikluft, CC BY-SA 3.0, via Wikipedia. Screenshot Youtube