De dichter J.C. Bloem kocht altijd maar boeken. Tegen de klippen op. De dozen stonden steeds meer in de weg. Toen hij en Clara (Eggink) een boerderijtje betrokken in Kalenberg konden de dozen eindelijk uitgepakt. De deel werd een imposante bibliotheek. En als hij niet te veel jenever op had, las hij nog best wat. Maar de kooplust luwde nooit. Eigenlijk was Bloem gewoon verslaafd. Vermomd als literaire gretigheid kan het lang duren voordat obsessieve hebzucht als zodanig wordt ontmaskerd.