De kleurrijke fantasieën van een Surinaamse opa

Gerson Main, in het dagelijks leven singer-songwriter, theatermaker, dichter en gitarist, debuteerde als kinderboekenschrijver met het prentenboek Alle dingen die mijn opa stiekem is. Daarmee is hij, samen met Illustratrice Hedy Tjin, direct op het podium gehesen als genomineerde voor de Woutertje Pieterse Prijs 2026. Dat schept hoge verwachtingen, maar worden die ook waargemaakt?

De hoofdpersoon in dit boek is een Surinaams jongetje, dat regelmatig op bezoek gaat bij zijn oude Surinaamse opa, die in een verzorgingstehuis zit. Opa is een fantast, die sterke verhalen vertelt aan zijn kleinzoon. Over dat ‘ie een sultan is en alleen maar hoeft genieten. Of dat ‘ie kapitein is van een enorm schip, geleend in een magisch bos. Zelfs als hij in bed ligt en rust moet houden van de dokter, kijkt hij ondeugend naar zijn kleinzoon, die denkt: “Mij houdt hij niet voor de gek. Ik weet waar opa met zijn gedachten zit.”

Main schrijft zijn verhaal in korte, vrij gewone zinnetjes. Dat roept de vraag op of dit wel een prentenboek is om voor te lezen. Afgaand op de stijl, die niet veel van de lezer vergt, zou je zeggen dat dit boek zich uitstekend leent voor beginnende lezers. Maar hoewel het boek bij Querido is uitgegeven, krijgt het niet het stempel ‘Tijgerlezen’ (boeken voor beginnende lezers uitgegeven door Querido).

De illustraties spatten in hun kleuren van de pagina’s af en zijn van de hand van illustratrice en grafisch ontwerper Hedy Tjin. Met haar illustraties voor kinderboeken viel ze in korte tijd al vele malen in de prijzen. Voor 151 boeken van Pim Lammers en voor Op de rug van Bigi Kayman van Henna Goudzand Nahar won ze een Zilveren Penseel in respectievelijk 2024 en 2022. In 2022 won ze ook al samen met Brian Elstak een Zilveren Penseel voor hun illustraties in Lennox & de Gouden Sikkel van Zindi Zevenbergen en in 2021 kreeg ze een Vlag en Wimpel voor haar bijdrage aan Sala & Monk Ons Samen. Het moge duidelijk zijn: als illustratrice heeft Hedy Tjin haar naam inmiddels ruimschoots waargemaakt.

Het zijn dan ook vooral de illustraties die dit prentenboek verheffen. Tjin heeft een zeer karakteristieke, eigen stijl. Haar illustraties zijn opgebouwd uit grote, contrasterende kleurvlakken. Haar lijnvoering is realistisch en robuust. Ze werkt veel met viltstiften, wat best een opvallende en daardoor ook originele keuze is voor een illustrator. Voor dit boek lijkt ze naast stiften ook gebruik te hebben gemaakt van krijt en aquarelverf.

Door de illustraties van Tjin kunnen kinderen met een Surinaamse achtergrond zich spiegelen aan de hoofdpersoon, terwijl de illustraties kinderen met een andere culturele achtergrond een venster bieden op deze Surinaamse familie. De tekst heeft deze gelaagdheid helaas niet. Zonder illustraties had dit ook best het verhaal kunnen zijn van Kees uit Friesland, of Bart uit Drenthe etc. Dit zou je ook weer als een kracht van de tekst kunnen zien: alle kinderen met een kleurrijke, verhalen vertellende opa kunnen zich erin herkennen.

Als opa zijn fantasieverhalen niet meer kan vertellen, neemt de kleinzoon het over. Er wordt iets doorgegeven over generaties heen en dat is best een mooi gegeven, dat je overigens zelf in de tekst moet leggen, want het verhaal zelf blijft jammer genoeg op de vlakte en weet maar niet emotioneel te raken, ondanks het thema: het gaat over afscheid nemen en de dood.

Dit prentenboek blijft vooral een boek over fantasie en het vertellen van kleurrijke verhalen zonder clou en zonder specifieke herkomst. De tekst van Gerson Main komt dan ook aanzienlijk minder goed uit de verf, dan de illustraties van Hedy Tjin.

Mariska Venema

Gerson Main en Hedy Tjin – Alle dingen die mijn opa stiekem is. Querido, Amsterdam. 32 blz. € 16,99.