Anne-Gine Goemans: ‘Ik wilde cosy crime, maar het werd harde criminaliteit’

Mathijs Deen heeft zijn laatste Waddenthriller uitgebracht, maar zijn lezers kunnen makkelijk overstappen naar Scheuren in de hemel van Anne-Gine Goemans. Het is het eerste deel van een serie thrillers die zich afspeelt in Groningen. Inspecteur Barbara Holland moet een moord van 25 jaar geleden oplossen. Het lijk van Nynke de Jager wordt opgegraven in het Noorderplantsoen en het onderzoek gaat verder waar het een kwart eeuw geleden gestopt is. [einde intro]

Waarom na vijf romans opeens een thriller?
‘In coronatijd heb ik meegeschreven aan Flikken Maastricht. Alle andere opdrachten lagen stil, optredens op scholen gingen niet door, dus ik zocht iets nieuws. Er ligt heel veel vast bij zo’n serie. Ik kon moeilijk Floris Wolfs, gespeeld door Victor Reinier, een heel ander karakter geven. Mijn proefopdracht speelde in het Bonnefantenmuseum en het schrijven van een plot ging mij wel makkelijk af, al zeg ik het zelf. Uiteindelijk heb ik zes afleveringen geschreven.’

Dat is nog wat anders dan een boek.
‘Maar nu was ik zelf de baas. Als schrijver van een thriller heb ik meer armslag. Ik heb twee meelezende rechercheurs die me behoed hebben voor fouten. Ik speel wel met de werkelijkheid, want als iemand aangehouden wordt, dan krijgt de verdachte officieel een hele riedel te horen, maar dat wordt heel vervelend om te lezen. In fictie mag je de boel inkorten. Vonden ze goed.
Ik wilde eerst meer een cosy crime schrijven. Een beetje Engels, zoals de serie Vera. Dat ze na het vinden van het lijk eerst nog een kopje thee gaan drinken. Scheuren in de hemel is echter veel harder geworden dan het idee dat ik had gepitcht bij de uitgever, al heb ik er nadrukkelijk wel wat huiselijks in aangebracht. Barbara Holland woont in Winsum, heeft een man en moet af en toe ook de kinderen naar school brengen.’

Wondermond, je vorige roman, speelt in Friesland. Waarom koos je nu voor Groningen?
‘Ik herkende iets in de strijd van de Groningers tegen al die instanties die met de aardbevingsschade te maken hebben. In Spaarnerdam, waar ik woon, hebben we jarenlang gevochten tegen de Polderbaan van Schiphol. In tegenstelling tot de beloftes vlogen de vliegtuigen recht boven ons huis. Mijn roman Glijvlucht gaat daar over. Die machteloze strijd waarin afspraken waardeloos blijken en waar je tegen elkaar wordt uitgespeeld, zag ik terug in Groningen.
Ik ken een vrouw die al jaren zit te wachten op een nieuwe woning en een stapel rapporten heeft liggen. Ze was meer dan 10 jaar aan het praten! Bij elk bezoek van de NCG serveerde ze kletskoppen, een subtiel protest dat ik prachtig vond en kon gebruiken voor mijn boek. Ik vroeg: “Maar wanneer krijgt mevrouw nu een nieuwe woning?” Dat kon nog wel vijf jaar duren, zeiden ze. Vijf jaar! Maar dan leeft deze mevrouw misschien niet meer. Zo cynisch is het. Ik merk dat ik weer kwaad word.’

 Je bent dus echt met de mensen wezen praten.
‘Ik ben van oorsprong journalist en ik weet dat ik goed kan observeren en ik raak makkelijk met mensen in gesprek. Als je de provincie in rijdt dan gaat het al snel over aardbevingen. Dit is geen thriller over aardbevingsschade, maar het laat wel zien hoe mensen kunnen reageren als ze jarenlang tegengewerkt worden. Ik snap wel dat er een enorm wantrouwen tegen de overheid is. Zo’n Henk Kamp wordt hier echt gehaat. Ik laat dan ook iemand pijltjes gooien op een dartbord met de kop van Kamp erop.’

Het decor van het boek is goed getroffen.
‘Dat komt omdat ik overal geweest ben. Ik ken die verschrikkelijke nieuwbouwhuizen in de kleine dorpjes, die doodskisten om in te leven. Ik ken het Suikerterrein waar de ontknoping plaatsvindt.’

De ouders van het slachtoffer Nynke de Jager wonen aan het Van Brakelplein. Weet je dat daar een echte moord heeft plaatsgevonden?
‘Je doelt nu op de moord op Els Slurink? Dat wist ik, een cold case die gelukkig is opgelost na een kwart eeuw. Die wilde ik niet gebruiken, net zoals ik de moord op Marianne Vaatstra ook niet zal gebruiken. Ik vind dat te heftig voor de nabestaanden om daar nog mee geconfronteerd te worden in een thriller. De eerste keer dat ik in Groningen was voor onderzoek verbleef ik in een Airbnb aan het Van Brakelplein en die woning heb ik beschreven. Dat is de eenvoudige verklaring. Later heb ik in Paddepoel gezeten en van daaruit kon je makkelijk fietstochten maken naar bijvoorbeeld Ten Boer of Ten Post. In Ten Post zag ik een geweldig initiatief: zes vrouwen koken elke maand in de kerk voor zo’n zestig mensen. Praat maar niet te veel over de aardbevingen, want daar hebben ze schoon genoeg van, zeiden ze, maar intussen ging het aan tafel nergens anders over. Zo’n gegeven kun je alleen opnemen als je er zelf geweest bent. Aan die mensen uit Ten Post heb ik het eerste exemplaar van mijn boek geschonken.’

Intussen moet er ook nog een moord opgelost worden. Je boek gaat ook over stalking, drugslabaratoria op het platteland, geweld tegen prostituees en natuurlijk protest tegen de NAM.
Dat is ook een crimineel bedrijf, dus daar had ik wel plezier in. Voor de rest zijn het thema’s die spelen in dit gebied. Ik weet ook niet wat ik zou doen als je van je eigen huis verdreven wordt. Dat is heel ingrijpend. In het dagelijkse leven van een rechercheur bestaan al die zaken naast elkaar. Mijn inspecteur moet verschillende scenario’s open houden. Het vinden van de dader van de moord zorgt ook voor een doorbraak in een andere zaak.

Barbara Holland heeft zelf een broer die al jaren vermist wordt.
‘Dat is een rode lijn voor de hele serie. Daardoor wordt duidelijk waarom ze zo gepassioneerd cold cases aanpakt. Ik heb in eerste instantie drie thrillers rond deze inspecteur in de pen. Maar wie weet. Als ze verfilmd worden en heel succesvol zijn, dan komen er misschien meer. Al wil ik ook de vrijheid behouden om literaire romans te schrijven.’

En je wordt boekhandelaar op Ameland.
‘Dat is alleen deze maand bij boekhandel Van den Brink in Nes. De eigenaren konden nooit op vakantie omdat er geen personeel te krijgen is. Samen met mijn man John Schoorl ga ik aan de andere kant staan. Weer een heel nieuwe ervaring.’

Coen Peppelenbos

Anne-Gine Goemans – Scheuren in de hemel. The House of Books, Amsterdam. 320 blz. € 22,99

(Foto: Anne-Gine Goemans reikt eerste exemplaren uit van haar thriller in boekhandel Van der Velde, CP)

Deze interview verscheen eerder in de Leeuwarder Courant en in het Dagblad van het Noorden op 3 juni 2026.