Nieuws: Platform ter bevordering van de literatuurkritiek opgericht
Op initiatief van Dieuwertje Mertens, Maarten Doorman en Marieke Winkler en met ondersteuning van het Nederlands Letterenfonds is Podium voor Literatuurkritiek opgericht. Deze bijzonder voor zichzelf sprekende naam is een initiatief dat de professionele literatuurkritiek wil bevorderen en de positie van de criticus wil versterken.
Speerpunten van Podium voor Literatuurkritiek zijn:
- twee keer per jaar een inhoudelijke bijeenkomst organiseren rond een actueel thema binnen de literatuurkritiek, met de eerstvolgende bijeenkomst bij voorkeur in Vlaanderen;
- mogelijkheden verkennen voor na- en bijscholing, onder meer in de vorm van masterclasses en schoolbezoeken, zoals ‘criticus in de klas’;
- een hechtere infrastructuur voor critici creëren, van waaruit Podium voor Literatuurkritiek kan optreden als belangenbehartiger, bijvoorbeeld door het stimuleren van fair pay.
Op 2 juli heeft de eerste bijeenkomst plaatsgevonden met onder andere een panelgesprek tussen Joost de Vries, Toef Jaeger en Joep van Ruiten. Lees daarover hier meer.
En wie is literair criticus? Alleen die van de kranten, VN, of hebban, kritiekloze bloggers, kritische bloggers?
Wie mag meedoen bij het groepje?
Moet je Proust goed vinden, Buwalda en Joost de Vries bewierroken, en Niewierra afkraken, gezellig met de Pruisjes en de Vriesjes, voorzichtigjes zijn.
Vragen vragen.
Het komt allemaal incestieus over.
Liever zag ik dat critici
– nooit met elkaar omgingen
– geen boeken bespraken, maar veel citaten gaven, zoals Theo Kars al bepleitte, die zich serieus afvroeg hoe dit het beste kon. Ja, Theo, die in zijn eigen kritieken absoluut vernietigend kon zijn, de mens en zijn boek kapotmaakte. Maar ja, Kars: ‘ Een slecht boek vind ik een belediging’.
Bestaat dit vuur ook nog?
Wie zijn literatuurcritici? Wie telt mee?
Moet men onderling overleggen en afstemmen of gaat dan vanzelf – net zoals sportjournalisten die collectief beslissen dat in het huidige wielrennen geen doping wordt gebruikt? Of politiek journalisten die collectief besluiten wie ok is en wie premier mag worden.
Renzo, bedoel je incestueus?
Dan ben ik het met je eens.