Nieuws: Hoofdredacteur van Schrijven Magazine is om: ‘AI is een hele goede schrijfcoach’
Frank Noë, schrijver en scheidend hoofdredacteur van Schrijven Magazine, laat in het redactioneel van het laatste nummer zijn licht schijnen over AI. Hij vraagt aan Claude om raad bij het opzetten van een dystopische coming-of-ageroman die zich afspeelt in 2040.
Stap voor stap bouwde ik samen et Claude aan de opzet van het verhaal. In een paar uur ‘bespraken’ we de structuur. Claude kwam met goede suggesties. En soms ook met hele cliché-oplossingen. Maar als ik dan schreef: dat ligt te veel voor de hand, laten we het subtieler maken. Dan dacht Claude zonder problemen met mij mee in die richting. Aanvankelijk was ik sceptisch over wat AI het creatieve schrijfproces kan bieden, maar aan het eind van de middag was overtuigd. AI is een hele goede schrijfcoach.
Schrijven Magazine staat vol schrijftips voor de beginnende schrijver. Aan het eind van het jaar neemt Paula Heeger het stokje over van Frank Noë.
Wrang.
Er zullen indertijd vast mensen zijn geweest die schrijven met een schrijfmachine, computer of spellingschecker een bedreiging voor ‘het enige ware schrijven’ vonden. Dat redacteurs en schrijvers zich bedreigd voelen door AI als hulpmiddel bij het schrijven en verbeteren van teksten, snap ik wel, maar vooruitgang houd je niet tegen. Als AI ervoor zorgt dat mensen met een goed verhaal, maar minder sterke schrijfvaardigheden, dat verhaal toch helder en overtuigend op papier krijgen, is dat uiteindelijk vooral winst voor de liefhebbers van schrijven en lezen.
@Joop: dat is wel het allerzwakste argument: het is de vooruitgang.
En nee, iemand die copy / paste wat een algoritme oplepelt, is geen schrijver.
Ik zie een gouden toekomst voor Claude als bondscoach!
Een AI-machine een menselijke naam geven is het menselijk maken. Voor mij blijft het een A5$Zsw-machine. Ongetwijfeld een aardig hulpmiddel. Meer niet.
@Willem: Ik vermoed dat het de gemiddelde lezer weinig zal uitmaken of een goed boek tot stand is gekomen doordat iemand drie jaar lang met pen en papier op een zolderkamertje heeft zitten pielen, er meerdere redactierondes aan vooraf zijn gegaan, tien mensen hebben meegelezen en het Letterenfonds er €20.000 voor heeft overgemaakt — of doordat iemand een Claude-abonnement van twee tientjes per maand heeft ingezet om er een prettig leesbaar verhaal van te maken.
Alleen al het feit dat de boekenwereld dankzij AI en selfpublishing een stuk minder exclusief wordt, maakt het wat mij betreft een vooruitgang.
@Joop: Je bedoelt ‘beter goed gejat, dan slecht bedacht.’ Dat zou ik ook geen vooruitgang willen noemen.
Ik geloof wel dat AI dat kan – maar niet het schrijven zelf. Natuurlijk worden het wel formulatische romans, zelfs al vermijd je de meest ergerlijke clichés. AI is per definitie onorigineel. Wat ik vooral vreemd vind is dat het nogal botst met mijn motivatie voor schrijven überhaupt. Het gaat toch ook om het proces? Volgens mij is schrijven voor veel auteurs een soort roeping, of op zijn minst iets waar ze heel erg van genieten. Ik kan me niet voorstellen dat een gesprek met Claude dezelfde voldoening oplevert.