Gedicht: Yke Schotanus – Harba lori fa
Harba lori fa
Op een dag zat de IJssel bij mij in de klas
ze was aangeschoven in vwo4
ze wilde wel eens weten
wat wij die jongeren leerden
er werd minder gezwommen merkte zij
en steeds vaker respectloos
met speedboten over haar golven gebotst
dat baarde haar zorgen
ook hoorde ze steeds meer auto’s razen
en ze wilde niet nog een keer
verlegd worden voor een snelweg
Ik zou net over de middeleeuwen beginnen
aarzelde even maar stak toch van wal over die
barbaarse tijd waarin burgers moeizaam
de basis legden voor onze cultuur
Ik zag haar fronsen
met flinke koppen op haar golven
nog even en ze trad buiten haar oevers
dus haastte ik me erbij te vertellen
hoe rivieren als zij indertijd
door ruimte te bieden aan burchten en steden
de poëzie door Noord-West Europa hadden verspreid
(de ene zong voor, de ander zong na)
en burgers de kans hadden geboden
tol te heffen, handel te drijven, te schrijven
Ze knikte en stond op
zorg dat we er geen spijt van krijgen, zei ze
en stroomde zingend het lokaal uit
Harba, harba, lori fa. Harba lori fa.
Yke Schotanus
* NB: de IJssel is bij Rheden ‘rechtgetrokken’ met een snelweg ernaast
