14/11/2026

Het zijn de jaren tachtig, Londen. Ergens halverwege valt het woord Tsjernobyl. Als Kristian (20) betrokken raakt bij een ongeluk, zorgt Hans, een mysterieuze slungelige Nederlandse kunstenaar er voor dat hij uit de problemen blijft. Zijn carrière als fotograaf neemt vervolgens een enorme vlucht, maar het kan niet goed aflopen. De roman wordt verteld door een twintig jaar oudere Kristian, wiens carrière abrupt is beëindigd door een overmoedige reactie. Hij wil eerst zijn verhaal vertellen, en zal dan een eind aan zijn leven maken (geen spoiler, want staat op pagina één). Veel Britse bandjes in deze lijvige roman, en vooral veel dood, dubbelgangers en spiegels en en niet te vergeten een gruwelijke ontvelling van een kat.

Een van de eerste dingen die Kristian koopt als hij in Londen gaat studeren, is het werk van William Shakespeare, maar hij is niet onder de indruk van de stukken; Shakespeare heeft de huidige tijd niet veel te zeggen, meent hij. Kristian raakt wel onder de indruk van Christopher Marlowe; die blijkt in de buurt te wonen waar (Deptford) Marlowe is vermoord; ‘allemaal tekenen, maar ik negeerde ze’. (De oorspronkelijke Noorse en de Engelse titel, Nattskolen en The School of Night verwijzen naar een vermeend atheïstisch genootschap waar Christopher Marlowe wellicht deel van uit maakte). De avondschool is dan ook hedendaagse Faust.

De avondschool is het vierde deel uit de reeks ‘De morgenster’, een serie romans waarvan de verhalen zover uiteenlopen dat het steeds onwaarschijnlijker wordt dat het het toch nog eindigt met een zekere samenhang, maar wie weet, er volgen nog een paar delen. Vorige week verscheen een volgend deel, Arendal in een Engelse vertaling. Er zijn wel verbanden. Via the Guardian leer ik dat het huis aan de kust waar Kristian heen vlucht het huis moet zijn van de zoon van de man, die in deel één een integraal opgenomen essay schreef over de dood.

Vanaf 17:21 gaat het over De morgenster-reeks