De heer gaat hemelen heet de nieuwe roman van autojournalist en schrijver Bas van Putten. Je zult tevergeefs naar een papieren versie zoeken, want die is er niet. Op X schrijft Van Putten:

Mijn nieuwe boek online. Schreef het vorig jaar na 15 jaar pauze, fragmenten eerder. Geen zin meer in droevige gesprekken met uitgevers die het te zwaar of moeilijk vinden. Maar lees, als je de moeite neemt, met de aandacht die ik gaf.

Op Facebook is Van Putten iets uitvoeriger:

Drie dooie pieren meldden mij dat mijn boek te moeilijk of verdrietig was. Aangrijpend was het zeker en sjongejonge wat kon deze jongen schrijven maar de markt, de markt. Op zoveel droefenis zaten de mensen niet te wachten, dat begreep ik toch wel. Of ik hoorde gewoon niets, in deze tijd een algemeen probleem, terwijl ik zo gesteld ben op wellevendheid. Toen was ik de zelfvernedering zat en dacht ik met Van Speijk; dan liever de lucht in. Tot eerder dit jaar op een dag mijn leven even zo op losse schroeven stond dat ik mijn zichtbaarheid tot elke prijs wilde herstellen, was ik niet eens van plan het boek te publiceren. Fictie en egodocumenten houd ik al vijftien jaar binnenboord uit angst voor of uit weerzin tegen het onvruchtbare jamaarvolk in de regiekamers. Dat is nog in staat Goethe de deur te wijzen omdat er al een Faust was, en een ongesigneerde Rembrandt zou het geen blik waardig keuren. Het zoekt en vindt bewijs van grootheid nooit in het werk zelf, maar uitsluitend in de circumstantial evidence van de consensus, het gemiddelde van alles. Zelden kom je in die kringen iemand tegen die iets kan. Ik leed daar nooit onder, het was in alle tijden fact of life. Tot ik weer contact aanknoopte. Nooit meer. Voortaan doe ik alles zelf.

Eerder literair werk van Van Putten verscheen bij Contact en De Arbeiderspers. De heer gaat hemelen kun je hier lezen.

(screenshot via dit YouTube-filmpje)