Nieuws: L.H. Wiener wint de Hans Vervoort Prijs 2026 met In verlatenheid
Onze eigen L.H. Wiener heeft de Hans Vervoort Prijs 2026 gewonnen met In verlatenheid (Pluim). Aan de prijs is een geldbedrag verbonden van 10.000 euro. Op 23 april zal de prijs op een feestelijke avond worden uitgereikt.
De jury schrijft over In verlatenheid:
‘Het leven is mooi, maar men moet leren hoe het te vergallen’ is een zin vol bittere ironie die L.H. Wiener en zijn oeuvre typeert. In verlatenheid levert hiertoe een nieuwe proeve van bekwaamheid. In dit geval speelt een meedogenloos geheugen de hoofdrol: ‘Mijn geheugen mijn vijand, een zwendelaar, die mij in negativisme tracht te overmeesteren en mij uit de werkelijkheid tracht te isoleren, alsof alles mislukt is en voor niets is geweest.’ Dit geheugen houdt de verteller voortdurend de impulsieve uitspraken voor waarmee hij anderen kwetste, en toont hem zijn egoïsme in relaties en seks. Een egoïsme of ongevoeligheid die hem, in het licht van de dood van zijn ouders, van zijn eerste geliefde, vrienden en zelfs huisdieren voor altijd blijft kwellen. Maar maakt dit leed de lectuur vermoeiend of larmoyant? Nog niet een enkel moment. Stilistisch is dit boek een verademing, en een onderdompeling in de totale vreugde van taal. Zonder tegenstribbelen liet de jury zich van acquit af bij de kladden nemen en meevoeren op een reis van jeugd tot ouderdom, en door liefde en pijn. Wie zich zó onbeschermd in zijn angst en falen durft te tonen en ons daarbij het gevoel geeft een vormvaste roman te lezen, heeft een triomf behaald.
De jury bestond uit Janneke Siebelink, Bart Leemhuis en voorzitter Arjan Peters.

Fijn en ook terecht, die waardering voor Wiener, een van mijn favoriete schrijvers. Maar ik wil niet onvermeld laten dat hij het laatste hoofdstuk, ‘Kerstavond 2024’, beter niet had geschreven. Het is ronduit slecht en valt volledig uit de toon. Nodeloos kwetsend ook.
Geachte heer Nuy,
Wat aardig dat u mij de Hans Vervoortprijs gunt en mij zelfs tot uw favoriete schrijvers rekent, maar daar kunt u beter mee stoppen, want als u de platte ploertigheid, die ik in het laatste hoofdstuk van mijn boek over het Nederlandse televisieaanbod op Kerstavond beschrijf, niet ziet en mij zelfs beticht van ‘nodeloos kwetsen’, vermoedelijk omdat ik gewag maak van ‘het heilige kraamwater’ van de Moeder van Jezus Christus, dan is mijn werk niet aan u besteed.
L.H. Wiener.
Nu nog de PC Hooftprijs!!