‘Krijgt de dwang tot productie (kapitalisme) de taal in haar greep […], dan verkommert ze tot drager van informatie, dat wil zeggen tot puur communicatiemiddel,’ schrijft Byung-Chul Han. De dichtkunst daarentegen stelt taal als informatie buiten werking: ‘In de dichtkunst schakelt de taal over op de modus van contemplatie.’ Er is veel te zeggen voor meer poëzie en contemplatie. Maar Han doet de discipline van communicatie wel tekort. Ik zie het meer als het verschil tussen figuratieve en abstracte kunst.