Het is te hopen dat de Zwitserse Nelio Biedermann (2003) geen Nederlands spreekt, want zijn bestseller Lázár wordt in Boeken FM onder uit de zak gegeven. Ellen Deckwitz moet sterk aan het proza van een chatbot denken, Joost de Vries vindt dat hij nog jaren had moeten wachten met uitbrengen en met name Marja Pruis gaat naarmate de opname vordert helemaal los. Haar inlijstwaardige uitspraken op een rijtje:

‘Het is die manier van beschrijven die heel erg aan het oppervlak blijft. En eigenlijk… maar goed, ik wil niet op de zaken vooruitlopen. Er staat niets nieuws in dit boek.’ (31:13)

‘Hij heeft gewoon een havo 2-geschiedenisboekje naast z’n bureau liggen.’ (40:35)

[over Deckwitz’ associaties met een chatbot] ‘Dat denk ik niet. Ik zou bijna denken daar is het boek gewoon niet gewiekst genoeg voor.’ (49:30)

‘Het is een educatieve samenvatting. Alles.’ (51:25)

‘Zij [critica Becca Rothfeld] is dan eigenlijk nog vol goede verwachtingen omdat ze denkt: hij kan nog zoveel gaan doen. Terwijl ik geneigd ben te denken: het is een enorme prutser, het is een oplichter.’ (1:02:40)

‘Dit was voor mij echt een boek waarbij ik steeds tegen mezelf moest zeggen: er zijn ergere dingen dan een slechte roman schrijven. Maar ik vond het een affront. Echt een affront.’ (1:07:15)

‘Ik geef het een twee.’ (1:07:26)

‘Die grote greep vind ik wansmakelijk. Ik vind het allemaal opgelegd pandoer. Het is echt… Nogmaals: het is een geschiedenisles die hij hier brengt. En dan eigenlijk verduistert hij die geschiedenisles ook nog eens op een irritante manier. Het is niet eens pandoer. Het laagje pandoer is zo dun… Eigenlijk lilt gewoon de onkunde aan het oppervlak.’ (1:07:42)

De laatste keer dat Pruis zo negatief was in Boeken FM was bij de bespreking van een andere bestseller: De Camino van Anya Niewierra. Pruis zegde uiteindelijk toe een geslaagde literaire novelle te maken van dat boek, Joost de Vries gokte binnen een half jaar, maar voorlopig is het nog niet op de aanbiedingen verschenen.