Paulien Cornelisse is op 50-jarige leeftijd overleden. Ze leed al enige tijd aan kanker. Bij het programma De slimste mens verscheen ze in de serie die nu wordt uitgezonden steeds met een pet vanwege de chemokuren. Cornelisse overleed in het Antoni van Leeuwenhoek-ziekenhuis in Amsterdam.

Cornelisse had met haar debuut Taal is zeg maar echt mijn ding een ongekend groot verkoopsucces. De verwondering over taalfenomenen liet ze ook in navolgende boeken blijken: Taal voor de leuk, En dan nog iets en het Boekenweekthemaboekje Hèhè – Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. De verwarde cavia en De verwarde cavia – Terug op kantoor waren andersoortige, maar even geestige boeken. Voor het laatste boek kreeg ze de NS Publieksprijs.

In een interview met Onze Taal vertelde Cornelisse aan Mariëtte Baarda hoe haar fascinatie voor taal ontstond:

Op de kleuterschool dacht ik dat we pas in groep 3 mochten lezen, maar omdat mijn oudere broer het alfabet op een papiertje had gezet en ik de lettervolgorde wel al kon zingen, had ik het mezelf al een beetje geleerd. Dat lezen deed ik stiekem onder mijn tafeltje, waardoor ik natuurlijk juist de aandacht trok. Tegen de tijd dat anderen leerden schrijven, mocht ik boekjes lezen, iets wat me een enorm onafhankelijkheidsgevoel gaf. Sindsdien associeer ik taal met ‘leuke dingen doen’. Ik begon verhaaltjes te schrijven waarin ik het liefst dode dingen tot leven wekte, zoals bloempotten die met elkaar praatten in de vensterbank.

Cornelisse schreef niet alleen boeken, maar maakte ook theatervoorstellingen waarin de taal centraal stond. Ze was eveneens een graag geziene gast op tv. In De Wereld Draait Door had ze een tijdlang een rubriek en in 2013 was ze de winnaar in Wie is de mol? Met Micha Wertheim verzorgde ze de podcast Echt Gebeurd waarin mensen echt gebeurde verhalen vertellen, een programma dat ook in theaters draait. Ze was (vooral in het begin) een terugkerende gast in de podcast De eeuw van de amateur van Botte Jellema en Ype Driessen.

Cornelisse schreef om de dag een column van 150 woorden op de voorpagina van de Volkskrant. Vorige week ontbrak ze opeens. Dat bleek de vooraankondiging van het droeve bericht van vandaag.