In De Morgen schrijft Dirk Leyman over de breuk tussen uitgever het balanseer en vertegenwoordiger New Book Collective. Aanleiding is de roman Babyneuker, geschreven door de Zwitserse auteur Urs Allemann (1948-2024) in 1992 en die nu pas in het Nederlands is vertaald door Vincent W.J. van Gerven Oei. De uitgeverij prijst het boek als volgt aan op de eigen site:

‘Ik neuk baby’s.’ Zo begint Urs Allemanns Babyneuker. Aan vier kanten omringd door wemelende korven ontvouwt de ik-persoon een genadeloos voortdenderend claustrofobisch relaas, waarbij de grenzen tussen fantasie en werkelijkheid, waanzin en inzicht, metafoor en letterlijkheid constant onder druk staan. Wat betekent het om zoiets te schrijven? En wat betekent het om zoiets te lezen?

Toen het werk in 1991 de prestigieuze Ingeborg Bachmannprijs werd toegekend leidde dit tot een literair schandaal van aanzienlijke omvang. De extreemrechtse tweede landdagspresident van Karinthië sprak van een tekst ‘zo slecht, dat je niet weet of je die moet toeschrijven aan de waanzin, provocatie, of roekeloze verdorvenheid van de auteur’. Hellmuth Karasek, één van de juryleden, verdedigde de tekst echter ‘als provocatie gedacht, consequent gedacht en ook zo geschreven. Literatuur moet de grenzen, waartegen zij met haar fantasieën en ervaringen botst, steeds opnieuw opzoeken, zij kan niet blijven waar ze zich al thuisvoelt.’ Meer dan dertig jaar na de eerste uitgave in Oostenrijk, verschijnt nu bij het balanseer de eerste Nederlandse vertaling van deze uitzonderlijke tekst.

Volgens De Morgen wilde New Book Collective, dat naast het balanseer diverse uitgeverijen in Nederland en België vertegenwoordigt, dit boek niet langer verspreiden, waarna de uitgeverij de samenwerking beëindigde.

Lees het stuk van De Morgen hier.

(screenshot via dit YouTube-filmpje)