Iets later dan normaal verschijnt dochterlief aan de ontbijttafel. Lichte ontzetting in haar blik. Ze had gedroomd dat haar vader (ik dus) met de juf praatte en daarna met haar door een deur verdween en niet terugkwam. Waar ik bleef, wil ze nu weten. Ze kijkt me scherp aan, de thee blijft onaangeroerd. Ik heb geen antwoord. Mama wel. Ze kijkt me koeltjes aan en buigt begripvol naar onze dochter: ‘Dat doet je vader wel vaker.’ Zij droomt ook zo.