Nieuws: Chrétien Breukers reageert op pleidooi van Lize Spit voor meer plot en suspense
Op zijn substack reageert Chrétien Breukers op het pleidooi van Lize Spit voor meer plot en suspense. Niet alleen brengt Breukers zijn eigen poëtica onder woorden, hij scherpt zijn eigen opvattingen ook aan de tekst van Spit.
Spit merkt op dat literatuur zich haar eigen elitarisme niet meer kan permitteren. Dat is in mijn universum een gevaarlijke concessie. Zodra we de autonomie van de vorm opofferen aan de aandachtseconomie, is de auteur niet langer een verteller die ordent, maar een dienstverlener.
De angst voor de lege zaal mag het verhaal niets opleggen. De werkelijke radicale vrijheid schuilt immers in het recht om niet gelezen te worden, of liever: in de soevereiniteit van de tekst die weigert een smeermiddel te zijn voor de tijdgeest of de grote gemene deler.
Lees het hele stuk van Breukers hier.
(foto: substack va Chrétien Breukers)
Het verwarrende van Spits pleidooi voor plot en spanning is dat zij het brengt alsof het nu opeens hoogste tijd daarvoor is gezien de ontlezing, en dat zij daarvoor de oplossing aandraagt.
In werkelijkheid zijn schrijvers overal al sinds 1970 met deze wisselwerking tussen lineaire spanning en zeg maar Proustiaanse introversie bezig.
De vroege romans van Patrick Modiano, uit de jaren zeventig, hadden vaak detective-noir achtige elementen. Dit zag je overal.
De ontlezing komt niet door de inhoud of vorm van de literatuur, maar door futloos literatuuronderwijs en de overweldigende aanwezigheid van telefoons en social media. Don’t blame the victim.
Het zou allemaal een stuk meer indruk maken als schrijvers met correcte literaire principes hun non-sellers zouden schrijven zonder subsidie van het Letterenfonds.