Op zijn substack reageert Chrétien Breukers op het pleidooi van Lize Spit voor meer plot en suspense. Niet alleen brengt Breukers zijn eigen poëtica onder woorden, hij scherpt zijn eigen opvattingen ook aan de tekst van Spit.

Spit merkt op dat literatuur zich haar eigen elitarisme niet meer kan permitteren. Dat is in mijn universum een gevaarlijke concessie. Zodra we de autonomie van de vorm opofferen aan de aandachtseconomie, is de auteur niet langer een verteller die ordent, maar een dienstverlener.

De angst voor de lege zaal mag het verhaal niets opleggen. De werkelijke radicale vrijheid schuilt immers in het recht om niet gelezen te worden, of liever: in de soevereiniteit van de tekst die weigert een smeermiddel te zijn voor de tijdgeest of de grote gemene deler.

Lees het hele stuk van Breukers hier.

(foto: substack va Chrétien Breukers)