Nieuws: Collega Jamal Ouariachi is blij dat haatzaaiende geklets van verwende boomer Ephimenco uit Trouw verdwijnt
Sylvain Ephimenco schreef zaterdag zijn laatste column voor Trouw. ‘Columnist Sylvain Ephimenco weg bij Trouw vanwege ideologische koers’ kopten wij, maar dat klopt niet, schrijft Jamal Ouariachi, ook columnist bij Trouw, op Bluesky:
Nee Tzum, het nieuws is dat verwende boomer Ephimenco er niet tegen kon dat de hoofdredactie zijn feitenvrije, haatzaaiende geklets niet langer zonder meer accepteerde.
Het nieuws is niet de ideologische koers.
En voor alle mekkeraars die menen dat hiermee een “tegendraads” geluid verloren gaat: Ephimenco verwoordde een volstrekt mainstream geluid. Dat van de xenofobie. Het geluid dat je elke dag in de Telegraaf leest, in Den Haag hoort, dat dagelijks ruim baan krijgt in talkshows.
En nee, dat geluid verdient geen plek in een voormalige verzetskrant, een krant die is opgericht in een tijd dat een minderheidsgroepering op gruwelijke wijze vervolgd werd.
Zo’n krant hoort niet te hitsen tegen minderheden.
(screenshot uit dit YouTube-filmpje)

Vreemd dit te horen uit de mond van de geparfumeerde oproerkraaier Jamal Ouariachi. Voor mij was de man een van de redenen om Trouw op te zeggen
Shermin Amiri verwoordde het heel fraai:
Een columnist die juicht om het verdwijnen van een collega zaagt aan de tak waarop hij zelf zit. Hij leeft van ruimte, van afwijking, van overdrijving en wrijving. Zijn beroep bestaat bij de gratie van het feit dat een krant meer verdraagt dan keurige consensus. Zodra hij de verwijdering van een collega begroet als een opluchting, maakt hij van het vrije woord een privilege voor mensen met zijn eigen smaak.
Trouw mocht afscheid nemen van Sylvain Ephimenco. Een hoofdredactie beslist over haar eigen krant. Daar ligt mijn bezwaar niet. Het knelt pas wanneer een andere columnist dat besluit achteraf moreel oppoetst. Dan verandert een redactionele keuze in een schoonmaakactie: een hinderlijke stem is verdwenen en de krant zou er moreel zuiverder van zijn geworden.
Een columnist hoeft Ephimenco niet te sparen. Hij mag zijn stijl verafschuwen, zijn redeneringen ontmantelen, zijn toon onuitstaanbaar vinden. Dat is zijn vak. Schrijf dan een betere column. Leg de zwakke plekken bloot. Toon aan waar de gedachte ontspoort. Maar verklaar niet achteraf dat zo’n geluid eigenlijk nooit had mogen klinken. Dan verplaats je het geschil van de tekst naar het bestaansrecht van de schrijver.
Een column vraagt geen morele toestemming vooraf. Zij vraagt om lezers die terugschrijven, tegenspreken, desnoods fileren. Dat is iets heel anders dan opgelucht ademhalen wanneer de schrijver zelf verdwijnt.
Hebben ze die Jamal Ouariachi al ‘ns verteld wíe die minderheidsgroepering wás destijds?
Het grote aantal steunbetuigingen voor Sylvain Ephimenco van Trouw lezers,
bewijst, dat zijn columns niets te maken hebben met ‘feitenvrij, of haatzaaiend geklets’.
Toch wel verbaasd om deze reacties hieronder het bericht te lezen waarbij er wordt gezegd dat een columnist moet kunnen schrijven wat een columnist wil als antwoord op een columnist die een column schreef naar hoe hij het zelf wil.
Anne, die fraaie bijdrage van Amiri is nogal Chat GPT-taal. Te beeldend, het stijltje en ook wat leeghoofdigheid erin. Die laatste alinea, wahaha, een parodie op het schrijven, alleen niet zo bedoeld. Dus, nee, ik ben niet onder de indruk.
De verwende Jamal spreekt, net zoals de Volkskrant gruwelijk links en antisemitisch, blij dat ik die krant (na een jarenlang abonnement) niet meer lees: gruwelijk!
Niet de VK maar de Trouw, net zo erg, ook opgezegd