Tot het dessert ging alles goed. Op de chocoladeganache lag een chocoladetablet met een Klaas Gubbelsprentje. Ik zat naast mevrouw Gubbels en legde het delicate kunstwerkje eerbiedig op de rand van mijn bord. Dat ik oog voor schoonheid had, wilde ik maar zeggen. Om mij heen raakten de schaaltjes leeg. Alleen op mijn bord lag nog het verlaten chocolaatje. Dat kon zo ook niet. Hyperbewust en tegelijkertijd zo naturel mogelijk stak ik het in mijn mond. Destructie als artistieke daad.