Rinskje Koelewijn reisde namens de NRC af naar Parijs voor een interview met de succesvolle Frans-Nederlandse debutant Emma Doude van Troostwijk, die in NRC vijf ballen kreeg voor Mensen van de dag. Twee uitspraken van de auteur vallen op. Ten eerste blijkt er onenigheid te zijn met haar vertaler-Nederlands Liesbeth van Nes om een vertaalkeuze:

Heeft de vertaler volgens jou iets van haarzelf in de tekst gelegd?
‘Het was haar beslissing om de Nederlandse zinnen van opa toch in cursief te zetten. Ik wilde dat niet, ik had Eddy Bellegueule gelezen van Édouard Louis en die zette de taal van zijn ouders, arbeiders, in cursief. Ik vond dat super gewelddadig. Alsof je ermee zegt dat hun taal minder is dan de jouwe.’

Vervolgens vraagt Koelewijn verderop in het interview of er een verschil is tussen Frankrijk en Nederland in de waardering voor intellectueel-zijn. Emma Doude van Troostwijk is daar zeer stellig in:

Volmondig: ‘Ja. Ik wist het niet, ik heb echt door het boek ontdekt dat het verschil enórm is. In de Nederlandse vertaling stond op de laatste pagina zoiets als: “Heb je genoten van het boek. Laat dan daar en daar een review achter.” Dat zul je in Frankrijk nooit in een boek aantreffen. Je merkt het ook aan de vraagstelling van lezers. Fransen leggen misschien sneller de link met andere literatuur die ze hebben gelezen, ze willen een tekst doorgronden. Nederlanders stellen meer biografische vragen. Wie ben jij? Is het waar wat je schrijft?’

Dat ook haatreacties populairder zijn in Nederland dan in Frankrijk ondervond de auteur toen ze hier in een boekenprogramma aanwezig was. Wij vermoeden dat ze op onderstaande De Ongelooflijke Podcast-aflevering doelt.

Lees de rest van het NRC-interview hier.