Peter Andriesse is op 85-jarige leeftijd overleden. Dat maakt Franc Knipscheer op de site van de uitgeverij bekend. De laatste 10 jaar publiceerde Andriesse bij deze uitgeverij. Knipscheer kwam hem voor het eerst tegen op een festival. Hij behoort volgens de hokjesgeest van de literatuurgeschiedenis tot de Zeventigers. Hij was een van de ondertekenaars van het Manifest voor de jaren zeventig waarin hij met Hans Plomp, Heere Heeresma en George Kool een poëticaal statement afgaf.

Wij willen de lezer terugwinnen door leesbare teksten te schrijven. Ook de dames en heren letterkundigen die nu nog de dienst uitmaken zullen wel onsterfelijk worden. Maar wij en met ons alle aankomende schrijvers in Nederland kunnen daar niet op wachten. Wij zullen hen rechtstreeks aanvallen. Nu, in het begin van de jaren zeventig, willen wij schrijven. En wij willen, godbetert, door domme en slimme en bange en geile mensen gelezen worden!

Natuurlijk kende ik hem als schrijver. Zijn roman Zuster Belinda en het geheime leven van Dokter Dushkind was alleen al door de titel onweerstaanbaar voor de twintiger die ik toen was. Het jaar ervoor in 1970 was hij mede-auteur van het Manifest voor de jaren zeventig, samen met Hans Plomp, Heere Heeresma en George Kool, pleitbezorgers van een niet te ‘moeilijke’, leesbare literatuur, tot welke groep je ook auteurs als Arie B. Hiddema, Guus Luijters zou kunnen rekenen, en ook Hans Vervoort en Duco van Weerlee met wie Andriesse een Indisch verleden deelde. Peter Andriesse schreef ook voor Propia Cures, het voorportaal van tal van latere Het Parool-columnisten, waar mijn broer Jos en ik als geflopte studenten niet veel mee op hadden, natuurlijk ook omdat in PC uitgeverij In de Knipscheer al heel vroeg geëtiketteerd werd als derde weg-uitgever. Andriesse publiceerde in die late jaren zeventig en vroege jaren tachtig nog wel bij collega beginnende uitgevers Peter Loeb en Peter van der Velden.

Na afloop van zijn optreden in Ruigoord sprak ik hem aan en vertelde ik hem dat me het manuscript-in-wording wel interessant leek en dat ik het graag wilde lezen.

Karel ten Haaf (1962-2019) heeft enkele keren over Andriesse geschreven. Hij citeert in 2013 de reactie van Andriesse op de vraag van een volger hoe het met hem is.

Hallo André, alles ok hoor. Dwz komend voorjaar komt na 20 jaar weer eens een boek van me uit: “De Rode Kimono” bij In de Knipscheer. Het werd in 1996 geweigerd door Mai Spijkers, heb toen al die ja[r]en moeten leuren bij vele uitgevers. Heel vernederend. Ze kennen allemaal mijn lage verkoopcijfers. In deze tijd willen ze alleen potentiële bestsellers. Helaas schrijf ik die niet.

Naar aanleiding van het bericht over zijn dood schrijft Hans Vervoort op Facebook:

Hij vertelde me ooit dat hij zijn lichaam ter beschikking van de wetenschap zou stellen, dat scheelde een hoop gedoe voor zijn naasten na zijn overlijden.
Als dat nog klopt is er dus geen begrafenis of crematie en of Peter nog voldoende levende vrienden en fans had voor een herdekingsbijeenkomst zal moeten blijken.