Twee ballen voor de roman Pro van Barry Smit in de NRC. Dat terwijl de sport die in de roman beschreven wordt, MMA, volgens recensent Sebastiaan Kort ‘een nog wat onderschatte, onderbelichte inspiratiebron [is] voor schrijvers, zeker voor Nederlandse’:

Illustratief voor de desinteresse is de uitspraak van actrice Meryl Streep, die bij een prijsuitreiking sarcastisch opmerkte dat de Mixed Martial Arts ‘niks met de arts’ te maken hebben. Dat dedain is niet zo slim. Aan genocides wagen schrijvers zich ook, en je hoeft niet zelf aan MMA te doen of er zelfs maar liefhebber van te zijn om geïnteresseerd te raken.

Over Pro is Kort desalniettemin niet enthousiast, hoeveel jaren ervaring Smit ook heeft met de MMA:

Het grote probleem van de roman zit hem in iets anders, namelijk in het ontbreken van zoiets als pretentie. Het taalgebruik is simpel, de dramatische boog en de karakterontwikkeling zijn pover, maar vooral de ambitie om MMA te gebruiken, om er mee iets te zeggen over de tijd waarin het tot zo’n fenomeen kon uitgroeien ontbreekt.

De in de vechtsport-context gesitueerde woorden waarmee Kort zijn recensie afsluit, bieden een onthullend inkijkje in zijn opvatting over de verhouding tussen schrijver en recensent:

Als onbezoldigd coach in de hoek van de ring ben je af en toe geneigd om de pupil toe te roepen dat het in een volgende ronde misschien in de vorm van een doordachter essay kan, dat ontsluiten van MMA.

Een vernederende tik op de kin voor Barry Smit (1974), die in 2013 debuteerde en van wie Pro al de zevende roman is.

Lees de gehele recensie hier.